พอเห็นแป้งทอดไส้เนื้อ ถังชีชีก็ยิ้ม แล้วลุกขึ้นยืนยื่นมือไปหาเธอ
ตอนที่ทุกคนคิดว่าเธอยอมรับแล้ว ถังชีชีก็คว้าหมับเข้าที่แขนของหญิงที่ยื่นแป้งทอดไส้เนื้อมาให้ แล้วตะโกนว่า “ช่วยด้วย! เรียกตำรวจรถไฟเร็ว ที่นี่มีคนเสพยาและค้ายา!”
เสียงตะโกนของเธอดังลั่นจนทั้งสามคนตรงหน้าชะงักงัน ส่วนอีกสามคนที่อยู่ด้านหลังก็ชะงักไปเหมือนกัน
“เธอ เธอ... สหายตัวน้อยพูดจาเหลวไหลอะไร ใครเสพยา ใครค้ายากัน? ยังกล้าจับฉันอีก ปล่อยมือเดี๋ยวนี้!” ป้าท่าทางใจดีเมื่อครู่พลันเปลี่ยนสีหน้า พยายามดิ้นให้หลุดจากการจับกุมของถังชีชี
แต่มือของถังชีชีรัดแขนเธอแน่นราวกับคีมเหล็ก พลางตะโกนเสียงดังต่อไปว่า “รีบมาช่วยกันเร็ว! พวกเขายังบังคับผู้หญิงให้หญิงตั้งครรภ์ขนยาอีก ใจคอโหดเหี้ยมจริง ๆ ใคร ๆ ก็อยากจับ รีบมาจับพวกเขาเร็ว!”
ทันทีที่เธอตะโกนครั้งแรก ผู้คนทั้งตู้รถไฟก็หันมามองทางนี้กันหมด บางคนถึงกับลุกขึ้นยืน
ดังนั้นพอเธอตะโกนครั้งที่สอง หลายคนก็พากันกรูเข้ามา บางส่วนรีบไปตามตำรวจรถไฟ
ชายคนนั้นเห็นว่าเรื่องราวพลิกผันมาถึงขั้นนี้อย่างกะทันหัน ก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะชกหมัดออกมาอย่างเกรี้ยวกราดในวินาทีถัดมา “บ้าเอ๊ย! อยากตายหรือไง!”
ฟู่หยุนเฉิงที่นอนหงายอยู่ด้านหลังถังชีชีตวาดขึ้นมาคำหนึ่ง “พี่ใหญ่!”
พี่ใหญ่ฟู่พุ่งออกไปทันทีราวกับถูกสั่งการด้วยรีโมต ก่อนเตะชายคนนั้นจนล้มลงกับพื้น