หลี่กังเพ่าจงใจใช้เงินสองหมื่นหยวนเป็นเดิมพัน
จุดประสงค์ก็เพื่อดูว่าจางจือจือจะโลภจนรับปากอย่างไม่ลืมหูลืมตาหรือไม่
ถ้าจางจือจือโลภอยากได้เงินสองหมื่นหยวนของเขา ก็อย่ามาโทษเขาทีหลัง ตอนชนะเดิมพันแล้วจะยื่นข้อเรียกร้องที่เกินเลยสักหน่อย
เขาต้องทำให้เธอเข้าใจความร้ายกาจของสังคม ไม่มีหรอกเรื่องดี ๆ ที่หล่นมาจากฟ้า
สิ่งที่คิดว่าต้องได้มาแน่ ๆ ใครจะรู้ว่าอาจเป็นกับดักที่คนอื่นวางไว้ให้ตั้งนานแล้ว
ใบหน้าของจางจือจือแดงวาบไปจนถึงใบหู แม้แต่ลำคอก็ยังขึ้นสีชมพูระเรื่อ
“เดิมพันก็เดิมพันสิ ฉันชนะอยู่แล้ว เงินสองหมื่นให้เปล่า ๆ ใครจะไม่เอาก็บ้าแล้ว”
จางจือจือรับเดิมพันด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
หลี่กังเพ่าพยักหน้า “งั้นตกลงตามนี้ ผมกลับก่อนนะ”
“เดี๋ยวก่อน นายยังไม่ได้สารภาพมาตามตรงเลย เมื่อกี้เห็นอะไรกันแน่”
จางจือจือจงใจหยอกหลี่กังเพ่า อยากขู่ให้เขากลัวเสียหน่อยว่าเห็นร่างกายผู้หญิงแล้วต้องรับผิดชอบ
เรื่องที่ถูกมองนั้น จางจือจือไม่ได้รู้สึกต่อต้านมากนัก อย่างแรกตอนกลางคืนมืดเสียขนาดนั้น มองไกล ๆ ก็ไม่เห็นอะไรอยู่แล้ว อีกอย่างหลี่กังเพ่าเป็นคนโง่ ต่อให้เห็นก็ไม่เข้าใจอะไร พูดอีกอย่าง ต่อให้เธอถอดเสื้อผ้านอนอยู่ตรงนั้น หลี่กังเพ่าก็ยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไร
แต่คราวนี้หลี่กังเพ่ากลับแกล้งโง่แล้วสารภาพตามตรงว่า เห็นของกลม ๆ สองก้อน
“นาย...เห็นจริง ๆ เหรอ”
เธอกัดริมฝีปากล่าง จ้องหลี่กังเพ่าเขม็ง ท่าทางทั้งอายทั้งโมโหนั้นมีชีวิตชีวากว่าภาพครูประถมผู้สง่างามในยามปกติไม่รู้กี่เท่า
“นาย...ถ้ากล้าเอาเรื่องคืนนี้ไปพูดให้ใครฟัง ฉันจะฉีกปากนายให้ดู!”
จางจือจือเริ่มข่มขู่ขึ้นมาแล้ว
ถ้าไอ้หมอนี่กลับไปพูดจาเหลวไหล ความบริสุทธิ์ที่เธอรักษามาทั้งชีวิตก็พังหมดแน่!
ต่อไปถ้าอยากมาที่นี่เพื่ออาบน้ำให้สบายใจคลายร้อน ก็เป็นไปไม่ได้แล้ว! รับรองว่าจะมีพวกหนุ่มโสดแก่ ๆ มาซุ่มดูไม่น้อยแน่!
หลี่กังเพ่าหันไปเผชิญหน้ากับสาวงามประจำหมู่บ้านที่กำลังโมโหจัด มุมปากกลับมีรอยยิ้มจาง ๆ แทบมองไม่เห็น “พี่จือจือ ค่าปิดปากก็ต้องให้กันบ้างสิครับ จะให้ผมช่วยเก็บความลับให้ฟรี ๆ ไม่ได้หรอก”