อีกด้านหนึ่ง ฮั่วจ่านถิงกำลังหารือเรื่องช่วงนี้กับนายพลฮั่วผู้เป็นปู่ที่บ้าน
เสียงรายงานดังลั่นจากหน้าประตูทำให้เขาขมวดคิ้วทันที
ตอนนี้แค่ได้ยินเสียงนี้ เขาก็รู้สึกว่าไม่มีเรื่องดีแน่
นายพลฮั่วเอ่ยขึ้นว่า “เข้ามารายงาน”
ทหารหนุ่มที่วิ่งมาส่งข่าวทำความเคารพตามระเบียบก่อน แล้วจึงรายงานทั้งที่ยังหอบเล็กน้อย
“ผู้หญิงที่อยู่บ้านตามลำพังในเขตลึกสุด ฆ่าพวกโจรที่บุกเข้าไปในลานบ้านของเธอตายหมดแล้วครับ”
ฮั่วจ่านถิงลุกพรวดจากโซฟา “อะไรนะ?”
เป็นเธออีกแล้ว! ม่อเฉิงเฉิง!
ขมับของเขาเต้นตุบ ๆ จนปวดหัวขึ้นมาเป็นระลอก
เขายกมือนวดขมับอย่างจนใจ หวังจะบรรเทาอาการลงบ้าง
แค่ได้ยินก็ปวดหัวขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
นายพลฮั่วเองก็ตกใจ เด็กสาวตัวเล็ก ๆ ฆ่าคนงั้นหรือ?
“คุณปู่ ผมไปดูหน่อย เรื่องอื่นค่อยคุยกันพรุ่งนี้”
ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็ออกจากบ้านไปแล้ว
ฮั่วจ่านถิงพาทหารกลุ่มหนึ่งไปถึงหน้าวิลล่าของม่อเฉิงเฉิง สีหน้าบึ้งตึง
ทุกคนกำลังรอให้เขามาจัดการ หรือจะพูดอีกอย่างก็คืออยากมาดูเรื่องสนุก
ศพกองอยู่ตรงนั้น ส่วนม่อเฉิงเฉิงยืนรอเขาอยู่หน้าประตูวิลล่า
เห็นท่าทีของอีกฝ่ายแล้ว ฮั่วจ่านถิงก็ปวดหัวขึ้นมาอีก
ดูจากสีหน้าเธอแล้ว วันนี้คงจบกันดี ๆ ไม่ได้อีกแล้ว
แน่นอนว่าเธอเป็นตัวซวยของเขา เรื่องนี้ยืนยันได้แล้ว
“คุณม่อเฉิงเฉิง เรื่องที่มีคนบุกรุกเข้ามาปล้นบ้านวันนี้ เป็นความผิดพลาดของฝ่ายทหาร”
เขาเริ่มจับทางได้บ้างแล้ว ผู้หญิงคนนี้...ไม่อ่อนข้อให้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง
แต่เริ่มด้วยไม้อ่อนก่อนก็ช่วยลดแรงปะทะของเธอได้