เริ่มสั่งของออนไลน์ ในเว็บมีทั้งขนมขบเคี้ยวขายเป็นชั่ง ๆ คอเป็ด ปีกเป็ด น่องไก่ ตีนไก่ คอไก่ เนื้อแดดเดียว สารพัดอย่าง เห็นอะไรเธอก็ซื้อหมด ซื้อทีละห้าลัง
วันถัดมา ม่อเฉิงเฉิงเปลี่ยนชุดใหม่ ปกปิดตัวเองมิดชิด แล้วไปถึงตลาดเช้าตอนตีสามครึ่ง ซื้อของที่กักตุนไว้เมื่อวานซ้ำอีกรอบ พอเก้าโมงครึ่งก็ขับรถไปถึงโกดัง
รถบรรทุกขนส่งทยอยมาถึงไม่ขาดสาย พวกมันจอดเรียงกันหน้าโกดัง คนงานในชุดทำงานชุ่มเหงื่อแบกข้าวสารกับแป้งสาลีหนักอึ้งทีละกระสอบ เดินเรียงแถวเข้าไปด้านใน
“คุณหนู บริษัทของพวกคุณจัดกิจกรรมใหญ่ไม่เบาเลยนะ!” คนงานสูงวัยคนหนึ่งพูดพลางเช็ดเหงื่อ มองเสบียงที่กองพะเนินจนแทบเต็มมุมโกดังแล้วอดทึ่งไม่ได้
ม่อเฉิงเฉิงยิ้มบาง ๆ “ใช่ค่ะ เป็นกิจกรรมของทั้งเครือ มีบริษัทในเครือหลายแห่งเลย” เธอหยิบน้ำแร่หลายขวดจากข้างตัวส่งให้พวกเขา “พี่ ๆ เหนื่อยกันแล้ว ดื่มน้ำหน่อยนะคะ”
กว่าจะรับของที่สั่งไว้เมื่อวานจนครบก็ปาเข้าไปช่วงบ่าย จากนั้นเธอก็เก็บทุกอย่างเข้ามิติส่วนตัว แค่โยนกองรวม ๆ ไว้ก่อน ไม่มีเวลาจัดระเบียบแม้แต่น้อย แม้แต่ชั้นวางของก็ยังรกไปหมด
ต่อมาเธอเริ่มหาร้านอาหารเพื่อสั่งจัดเลี้ยง ร้านละ 200 โต๊ะ เฉลี่ยโต๊ะละ 400 หยวน
เธอสั่งจัดเลี้ยงจากร้านอาหารต่างขนาดกันทั้งหมด 20 แห่ง มีทั้งร้านแพงและร้านราคาถูก
จากนั้นเธอติดต่อบริษัทน้ำดื่มถังใหญ่ สั่งน้ำบรรจุถังขนาด 5 ชั่งจำนวน 5,000 ถัง