ข้อพิพาทเรื่องน้ำข้างนอกไม่ได้ยุติลงเพียงเพราะมีคนออกมาห้ามครั้งเดียว หากคนเรารู้จักสำนึกกันได้ง่ายขนาดนั้น ก็คงไม่เรียกว่ามนุษย์แล้ว
บ้านหลังขวามือ หรือก็คือครอบครัวแซ่หวัง ดูเหมือนจะมีเส้นสายอยู่บ้าง ถึงกับหาปั๊มน้ำขนาดเล็กมาได้ แล้วยังดึงดันจะแอบสูบน้ำจากบ่อน้ำส่วนกลาง เรื่องนี้ไม่ใช่แค่การแซงคิวเล็ก ๆ น้อย ๆ อีกต่อไป
เมื่อผลประโยชน์ของทุกคนกำลังจะถูกกระทบ แน่นอนว่าทุกคนย่อมลุกขึ้นต่อต้าน สุดท้ายยามรักษาความปลอดภัยที่คอยดูแลความสงบอยู่ชั่วคราวก็ต้องออกมาห้าม ทั้งสองฝ่ายเกือบลงไม้ลงมือกัน
สุดท้ายก็เป็นอย่างที่คิด คนสองหมัดย่อมสู้คนจำนวนมากไม่ได้ ไม่เพียงสูบน้ำไม่สำเร็จ ปั๊มน้ำยังถูกยึดไปอีกด้วย
ส่วนบ้านหลังแรกในวิลล่าฝั่งซ้าย เด็กคนนั้นเป็นลูกของลูกชายคนโตของสามีภรรยาสูงวัย เพียงแต่ลูกชายกับลูกสะใภ้ทำงานอยู่หน่วยงานสำคัญ ทั้งคู่จึงปลีกตัวกลับมาไม่ได้เลย
หลังจากครั้งก่อนที่สามีภรรยาสูงวัยไปต่อคิวตักน้ำแล้วถูกกลั่นแกล้ง เวลาที่เหลือชายหนุ่มก็เป็นคนออกไปตักน้ำแทน
อุณหภูมิยังคงสูงขึ้นไม่หยุด แต่ปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดกลับเป็นการจัดการศพไม่ได้ จนแมลงวันและยุงแพร่พันธุ์ นำไปสู่โรคติดต่อ
คนกลุ่มแรกที่ได้รับผลกระทบคือคนแก่กับเด็ก
เด็กจากบ้านหลังซ้ายเคราะห์ร้ายติดเชื้อเข้า เขาไข้สูงต่อเนื่อง ทั้งยังอาเจียนและท้องเสีย ยาที่เตรียมมาก็กินหมดแล้วแต่อาการไม่ดีขึ้น จึงทำได้เพียงไปขอแลกยา จากบ้านไม่กี่หลังในเขตวิลล่าที่มีอำนาจ