ฮั่วจ่านถิงยื่นมือไปรับเธอมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ก่อนอธิบายอ้อมแอ้มว่า “ม่อเฉิงเฉิงบอกว่าผมสกปรก เลยให้กลับไปอาบน้ำให้สะอาดสักสองสามวันแล้วค่อยมาใหม่”
ไป๋หลี่โม่ตาเป็นประกาย มีเรื่องดีแบบนี้ด้วยหรือ “พี่ชาย นี่มันขายตัวตรงไหนกัน? นี่มันแจกสวัสดิการชัด ๆ ถ้าพี่ไม่อยากไปจริง ๆ ไม่สู้ถามผมดูล่ะ?”
ฮั่วจ่านถิงพูดไม่ออก ได้แต่ถลึงตามองไป๋หลี่โม่อย่างหงุดหงิด แล้วมองคนอื่น ๆ ที่ทำหน้าเหมือนเห็นด้วย ก่อนเม้มปาก อุ้มกล่องเดินจากไป
เมื่อเห็นชายหนุ่มถือของออกไป ม่อเฉิงเฉิงก็รินไวน์แดงให้ตัวเองหนึ่งแก้ว แล้วแกว่งแก้วเบา ๆ
เธอไม่รู้ว่าเกมที่เริ่มขึ้นเพราะอารมณ์ชั่ววูบนี้จะดำเนินต่อไปนานแค่ไหน บางทีอีกไม่นานเธออาจเบื่อก็ได้ หรือบางทีอาจติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นก็เป็นได้
แต่อย่างน้อยในตอนนี้ เธอรู้สึกสนุกมาก
ความรู้สึกที่ได้ควบคุมเหยื่อผู้แข็งแกร่งไว้ในมือ อำนาจที่ได้ทำลายกฎเกณฑ์และทำทุกอย่างตามใจ ชวนให้เธอลุ่มหลงยิ่งกว่าเสบียงใด ๆ
วันสิ้นโลกน่ะ แค่มีชีวิตรอดก็เหนื่อยพอแล้ว อย่างไรก็ต้องหาอะไรให้ตัวเองสนุกบ้าง
ส่วนฮั่วจ่านถิง ก็กลายเป็นของเล่นที่เธอเลือกไว้พอดี
แล้วหลังจากนี้ล่ะ?
ม่อเฉิงเฉิงจิบไวน์แดง ดวงตาฉายแววเกียจคร้านและอันตราย
แน่นอนว่าเธอเป็นคนตัดสินใจ
เมื่อกลับถึงห้องทำงาน ฮั่วจ่านถิงก็สั่งให้ฉู่หยุนเซวียนกับซูฉี่หนานรับหน้าที่จัดสรรยา
หลังจัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จ พี่น้องหลายคนเห็นความเหนื่อยล้าปรากฏบนใบหน้าของฮั่วจ่านถิง ต่างรู้ว่าช่วงนี้เขาแบกรับความกดดันมาก วันนี้ยังผ่านเรื่องขึ้น ๆ ลง ๆ มาหนักหน่วง จึงบอกให้เขารีบไปพักผ่อน