หูโฮ่วซวี่ลูกตาแทบทะลัก เส้นเลือดฝอยแตกเต็มดวง
เขาจ้องเขม็งไปที่หลินฉางเกอ พลางคำรามต่ำราวกับสัตว์ร้าย "เจ้า... เจ้ากล้าให้ข้าลุกขึ้นมาสู้ซึ่งหน้าไหม!"
แม้จะถูกจัดการในกระบวนท่าเดียว เขาก็ยังไม่ยอมจำนน
เพี๊ยะ!
หลินฉางเกอออกแรงเท้ากระแทกซ้ำ พร้อมกับเสียงกรอบแกรบดังชุดหนึ่ง กระดูกหน้าอกของหูโฮ่วซวี่แตกละเอียดอย่างสมบูรณ์
จากลำคอของเขาปลดปล่อยเสียงคำรามอันน่าเวทนา ดังก้องทั่วฟ้าดินนี้
ศิษย์คนอื่นๆ ต่างตะลึงงันไปหมด
เจ้าสำนักน้อยของตนเอง ผู้อยู่ในระดับจักรพรรดิอริยะ ถูกคนเหยียบย่ำราวกับสุนัขตาย?
"อ่อนด้อยยิ่งนัก"
หลินฉางเกอแสยะยิ้ม ใช้เท้าข้างเดียวออกแรง
ตูม!
ร่างของหูโฮ่วซวี่มิอาจทานรับแรงมหาศาลนี้ได้ ระเบิดกระจายออกไปโดยรอบ!
ณ จุดนั้นเหลือเพียงรอยโลหิต!
หลินฉางเกอยกมือตวัด คว้าวงแหวนมิติของหูโฮ่วซวี่มาไว้ในมือ ส่งจิตสำรวจดู ก็พบว่าในนั้นมีไพ่ตายที่ยังไม่ได้ใช้อยู่ไม่น้อย
เขาพลางรำพึง "หูเช่อเตรียมการให้นักหนาจริงๆ น่าเสียดายที่ต่อหน้าข้า เจ้าไม่มีโอกาสได้ใช้เลยด้วยซ้ำ!"
เหล่าศิษย์ที่เหลือตื่นจากภวังค์ โขกศีรษะไม่หยุด "บุตรอริยะ ไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถิด!"
"คนที่ต้องการสังหารท่านคือหูเช่อ ผู้ที่นำมาในครั้งนี้คือหูโฮ่วซวี่... พวกเขาสมควรตาย พวกเราเป็นผู้บริสุทธิ์นะ!"
"บุตรอริยะ พวกเรายอมสวามิภักดิ์ต่อท่าน! พวกเรายินดีเข้าร่วมแดนสิริมงคลตงหยวน!"
พวกเขาหลุดเสียงอ้อนวอนอย่างทุกข์ระทม
หลินฉางเกอกล่าวยิ้มๆ "ก็จริงใจกันดีทั้งนั้น เพียงแต่น่าเสียดาย การตามข้าก็มีธรณีประตู พวกเจ้า... ยังไม่ถึงขั้น!"
เขายกมือฟาดลงพื้น พลังปราณน่าสะพรึงกลัวทะลวงลงสู่พื้นดิน