ออกจากห้องทำงานของหัวหน้าซุนมา ลุงจางก็พาเจ้าเจิ้งเดินไปทางโกดัง
โกดังอยู่สุดลานด้านหลัง
เป็นตึกชั้นเดียวก่ออิฐแดง เรียงเป็นแถว ประตูเหล็กเปิดแง้มไว้
ผลักบานประตู เสียงบานพับแห้ง ๆ ดังลอดออกมา
ด้านในกองของเหลือใช้ที่คัดแยกหมวดหมู่ไว้แล้ว
เศษกระดาษ
เศษโลหะ
สำลีเก่า
ขวดแก้วแตก
ถุงป่านอีกหลายใบมัดแน่น กองอยู่ที่มุมหนึ่ง
พื้นมีฝุ่น มุมผนังมีใยแมงมุม อากาศปนไปด้วยกลิ่นสนิม กลิ่นกระดาษราขึ้น และกลิ่นไม้เก่า ๆ ที่บอกไม่ถูก
ลุงจางตบไปที่บานประตูเหล็ก
"จำตำแหน่งนี้ไว้ให้ดี"
"กุญแจมีสองดอก ดอกหนึ่งเอาไว้ใช้ อีกดอกหนึ่งแขวนไว้ที่หัวหน้าซุน"
พูดพลาง ควักพวงกุญแจออกจากเอว ไขดอกหนึ่งออกมา เป็นกุญแจทองเหลือง แล้วยื่นให้เจ้าเจิ้ง
เจ้าเจิ้งรับกุญแจมา
กุญแจเย็นมือ ขอบถูดจนขึ้นเงา
ลุงจางเดินเข้าไปอีกสองก้าว ชี้ไปที่ใบเบิกวัสดุที่ติดอยู่บนกำแพง
"งานแต่ละวัน จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย"
"ของที่พนักงานรับซื้อเก็บมาจากข้างนอก แยกตามประเภท"
"เศษกระดาษก็เศษกระดาษ เศษเหล็กก็เศษเหล็ก"
"ชั่งน้ำหนักวันต่อวัน ตัวเลขกรอกลงในสมุดเล่มนี้"
เขาตบบัญชีเก่าที่แขวนอยู่ที่หน้าประตู
"สิ้นเดือน พวกข้างบนจะมารับของ"
"นายเทียบยอดกับสมุดให้ตรง"
"ออกเท่าไร เข้าเท่าไร เขียนให้ชัดทีละรายการ"
เจ้าเจิ้งพลิกดูสมุดบัญชี