พนักงานดูแลคลังของสถานีรับซื้อของเก่า ฟังดูไม่เก๋ไก๋ แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นงานประจำ
มีงานทำแล้ว ก็ไม่ต้องกลัวอี้จงไห่จะมาเล่นงานแอบแฝง
เจ้าเจิ้งรู้ดีเกินไปว่าคนแก่ไม่มีลูกอย่างอี้จงไห่คิดอะไรอยู่
เขามั่นใจว่าถ้ายังไม่มีงานทำ อี้จงไห่จะต้องหาทางส่งเขาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือใหญ่แน่นอน
และนั่นไม่ยากด้วย ตอนนี้รัฐบาลเรียกร้องให้ปัญญาชนหนุ่มลงชนบท นโยบายเอียงไปทางนั้น แค่เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยก็ส่งเขาไปได้แล้ว
คำสั่งย้ายมาถึงเมื่อไหร่ เจ้าเจิ้งก็ต้องแบกผ้าปูที่นอนม้วนขึ้นรถไฟเขียว ไปกินทรายที่ตะวันตกเฉียงเหนือใหญ่
นั่นคือพลังของระบบ
เจ้าเจิ้งคิดไว้แล้ว
ถ้าถูกบีบถึงขั้นนั้นจริง ๆ ก่อนจากไปเขาจะแอบลอดเข้าไปในลานกลาง แล้วฟันคออี้จงไห่ให้ขาดด้วยมีดเดียว
แต่นั่นเป็นแผนสุดท้าย
อี้จงไห่ไม่ใช่โจวต้าจ้วง
โจวต้าจ้วงพวกนั้นเป็นแค่ลูกจ้างรายวัน ไม่มีหน่วยงาน ไม่มีเส้นสาย ปากก็เสีย บังเอิญหายไปสักคนก็แค่ทำให้คนซุบซิบสองสามวัน
อี้จงไห่ไม่เหมือนกัน
ช่างกลึงระดับแปดของโรงงานรีดเหล็ก
ทั้งเมืองสี่เก้ามีช่างระดับแปดกี่คนกัน?
ถ้าไอ้แก่คนนี้ตายอย่างไม่ชัดไม่แจ้ง โรงงาน ถนน สถานีตำรวจต้องขยับกันหมด
ถึงตอนนั้นทั้งบ้านเลขที่เก้าสิบห้าซอยหนานลั่วกู่ซ่าง ไม่มีใครรอด ต้องถูกกรองหมดทุกคน
ความบาดหมางระหว่างเจ้าเจิ้งกับอี้จงไห่ คนทั้งลานรู้หมด
ดังนั้น อี้จงไห่ตายได้
แต่ต้องให้ตายอย่างสมเหตุสมผล
เช่น ตายโดยอุบัติเหตุ ตายกระทันหัน
หรืออะไรอื่น ๆ
สรุปคือ ต้องไม่ให้ใครเห็นได้ในแวบแรกว่าเป็นฝีมือคน
พรุ่งนี้ได้ใบรับรองการทำงาน เขาก็เป็นคนของสถานีรับซื้อของเก่าดาวแดงแล้ว