“พวกโจรภูเขาเหล่านี้ฝีมือไม่ธรรมดา เจ้าอย่าได้ดูแคลนพวกมัน” เยี่ยนซานเอ่ยเสียงต่ำ
ลู่เฟิงเหนียนตอบว่า “ถ้าพวกมันอ่อนแอเกินไป ข้าก็ไม่สนใจจะลงมือด้วยซ้ำ
เรื่องที่ควรพูด ข้าพูดไปหมดแล้ว เรื่องนี้ข้าตัดสินใจแล้ว
ตอนนี้ข้าจะแบ่งงานให้พวกเจ้า จงไปสืบให้รู้ว่ากองโจรทั้งสี่กลุ่มนี้มีกำลังมากน้อยเพียงใด และเคลื่อนไหวอยู่ที่ใดบ้าง”
กล่าวจบ ลู่เฟิงเหนียนก็เริ่มมอบหมายคำสั่งให้แต่ละคน
เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง ทุกคนก็แยกย้ายกันไป
เยี่ยนซานยังคงอยู่ เขาเอ่ยเสียงขรึมว่า “เจ้าสั่งให้ข้าไปสืบข่าวที่เขาเฮยเสอ ไม่กลัวหรือว่าข้าจะฉวยโอกาสหนีไปแล้วไม่กลับมาอีก?”
ลู่เฟิงเหนียนหัวเราะเบา ๆ “เจ้ายังไม่ได้ฆ่าข้า แล้วจะตัดใจจากไปได้อย่างไร?
ที่สำคัญ เมื่ออยู่กับข้า เจ้าไม่ต้องกังวลว่าจะขาดเม็ดเสริมโลหิตกับแผ่นยากระตุ้นโลหิต มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ยอมจากไป”
เยี่ยนซานแค่นเสียง “ข้าสนใจเม็ดเสริมโลหิตกับแผ่นยากระตุ้นโลหิตของเจ้าหรือ? สิ่งที่ข้าเห็นค่าคือการเดิมพันและคำมั่นสัญญา!”
ลู่เฟิงเหนียนยังคงยิ้ม “ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนกล้าหาญที่รักษาคำพูด จึงวางใจให้เจ้าไปสืบข่าวที่เขาเฮยเสอ”
น้ำเสียงของเยี่ยนซานอ่อนลงเล็กน้อย “ลู่เฟิงเหนียน ข้ายังต้องเตือนเจ้าอีกคำ กองโจรทั้งสี่กลุ่มนี้ล้วนมีกำลังไม่ธรรมดา
โดยเฉพาะเขาเฮยเสอ ได้ยินว่ามีคนกว่าหนึ่งพัน อาวุธยุทโธปกรณ์ก็ครบครัน หากอาศัยกำลังคนเพียงเท่านี้ของเรา จะเอาชนะพวกมันได้อย่างไร?”