หลบซ่อนอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง รอเงียบ ๆ อยู่เกือบหนึ่งก้านธูป
เมื่อไม่พบความเคลื่อนไหวใด ๆ ลู่เฟิงเหนียนก็ถอยออกมาอย่างเงียบเชียบ เลือกไปอีกทิศทางหนึ่ง แล้วสำรวจลึกเข้าไปในป่าต่อ
เพราะกังวลว่าจะเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายอีก ลู่เฟิงเหนียนจึงเดินอย่างไม่เร่งรีบ ลอบผ่านป่าและดงหญ้า พยายามไม่ให้เกิดเสียง
ไม่รู้ว่าโชคดีของเขาหมดลงแล้วหรือไม่ ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างจนถึงยามซื่อ เขาก็ไม่พบสัตว์ป่าสักตัว
ผักป่าในแผ่นแป้งที่กินรองท้องไปก่อนหน้านี้ถูกย่อยหมดแล้ว ท้องจึงเริ่มร้องโครกครากอีกครั้ง
เขาจึงหยิบแผ่นแป้งแผ่นสุดท้ายออกมา กินแกล้มกับน้ำจนหมด
ระหว่างกินแผ่นแป้ง เขาก็สงบใจครุ่นคิด ก่อนตัดสินใจเปลี่ยนแผน
ตอนนี้เรี่ยวแรงของเขามีจำกัด อีกทั้งยังไม่คุ้นเคยกับป่าเขา การเที่ยวออกตามหาเหยื่ออย่างไร้ทิศทางย่อมไม่ใช่วิธีที่ดี
พักอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เลือกสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งมีมูลสัตว์ป่ามากและมีรอยเท้าสัตว์นานาชนิด จากนั้นหาที่สูงใกล้ ๆ หมอบอยู่หลังพุ่มไม้เพื่อรอกระต่ายโผล่หัว
ภายในพุ่มไม้มีมดและยุงอยู่มากมาย
ยังดีที่ก่อนออกเดินทาง ลู่เฟิงเหนียนทาน้ำคั้นจากต้นชางผู่บดบนร่างกาย ทำให้มดและยุงไม่กล้าเข้าใกล้
เขาหมอบตั้งแต่กลางยามซื่อจนถึงปลายยามอู่ เป็นเวลานานถึงหนึ่งชั่วยามครึ่ง
ร่างของลู่เฟิงเหนียนชาไปหมดแล้ว แต่เขายังคงนิ่งไม่ไหวติง
ความพยายามไม่ทรยศผู้มุ่งมั่น ในที่สุดด้านหน้าก็มีความเคลื่อนไหว
เห็นสัตว์สามตัวรูปร่างคล้ายแมวแต่เจ้าเนื้อกว่าเล็กน้อย ปรากฏขึ้นใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งเบื้องหน้า พวกมันเดินไปพลางระแวดระวังความเคลื่อนไหวรอบตัวไปพลาง