ไม่นานนัก ลู่เฟิงเหนียนกับมือธนูเทพแห่งต้าโจวที่นำอยู่หน้าสุดก็อยู่ห่างกันเพียงราว 80 จั้ง ส่วนระยะห่างจากหลี่เฉิงเฉียนนั้นเกิน 80 จั้งเล็กน้อย
ยามนี้ มือธนูเทพแห่งต้าโจวทั้งสามสิบกว่าคนเริ่มหยิบลูกธนูขึ้นมา เตรียมพร้อมยิง
ในตอนนั้นเอง ลู่เฟิงเหนียนพลันเคลื่อนไหว เขาปลดคันธนูยาวบนหลังลงในพริบตา ก่อนชักลูกธนูออกมาพร้อมกันสี่ดอกอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า
ชั่วอึดใจ ลูกธนูทั้งสี่ก็พุ่งแหวกอากาศออกไปแทบจะต่อหัวท้ายกัน
เขาออกมือครั้งเดียวก็สำแดงธนูต่อเนื่องสี่ดอก
มือธนูเทพแห่งต้าโจวทั้งสามสิบกว่าคนเห็นลู่เฟิงเหนียนยิงออกมา ต่างตกตะลึงก่อนจะเผยสีหน้าเยาะหยันพร้อมกัน
ระยะห่างเกิน 80 จั้งก็เริ่มยิงธนูแล้ว นอกจากสิ้นเปลืองแรงกับลูกธนู ยังจะทำอะไรได้อีก?
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังเห็นว่าลูกธนูเหล่านั้นแม่นยำต่ำยิ่ง ไม่มีสักดอกที่พุ่งมาทางพวกตน
แต่ในชั่วพริบตาถัดมา สีหน้าเยาะเย้ยของทุกคนก็แข็งค้าง
เห็นเพียงลูกธนูเหล็กสี่ดอกที่พุ่งต่อหัวท้ายกันทะลุผ่านพวกเขาไป เป้าหมายตรงไปยังหลี่เฉิงเฉียน
“แย่แล้ว! รีบคุ้มกันแม่ทัพหน้าเร็ว!”
มือธนูเทพคนแรกที่ได้สติรีบหันกลับไป ตะโกนขึ้นอย่างร้อนรน
ทว่าเห็นได้ชัดว่าสายเกินไปแล้ว ลูกธนูเหล็กทั้งสี่พุ่งถึงเบื้องหน้าหลี่เฉิงเฉียน
หลี่เฉิงเฉียนหน้าถอดสีด้วยความตกใจ
เขาเคยประจักษ์วิชายิงธนูของลู่เฟิงเหนียนมาแล้ว จึงระแวดระวังอีกฝ่ายอย่างเต็มที่
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าระยะยิงที่แม่นยำของลู่เฟิงเหนียนจะไกลถึงกว่า 80 จั้ง
ถึงจะถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว หลี่เฉิงเฉียนก็ยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นฟ้ากำเนิดระดับสอง