เมื่อลู่เฟิงเหนียนออกมาจากถ้ำตะพาบเฒ่า ค่ายพักก็สร้างแพเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ไม้สนสิบหกท่อน เส้นผ่านศูนย์กลางราวสามชุ่น ยาวกว่าหนึ่งจั้งเล็กน้อย ถูกตัดกิ่งและปุ่มไม้ออก ก่อนจะใช้เถาวัลย์มัดเรียงขนานกันอย่างแน่นหนา จากนั้นเสริมไม้ขวางสั้น ๆ ที่หัวแพ ท้ายแพ และตรงกลางเพื่อให้มั่นคง
ลู่เฟิงเหนียนกวาดตามองคร่าว ๆ แพมีขนาดใหญ่พอจะรับคนได้สี่คน ต่อให้จำนวนคนเพิ่มเป็นสองเท่าก็ยังไม่มีปัญหา
ทั้งความยาวและขนาดของแพเหมาะสมกับการล่องผ่านถ้ำตะพาบเฒ่าได้อย่างราบรื่น
แพแต่ละลำยังมีพายสี่อัน ทำจากไม้สนเช่นกัน แม้ฝีมือจะหยาบไปสักหน่อย แต่ก็เพียงพอสำหรับใช้พายเรือ
มุมหนึ่งของค่ายพักมีกองไม้สนหนาสี่ท่อนวางอยู่
“พี่เฟิงเหนียน พวกเราไม่รู้ว่าจะทำคบเพลิงจากไม้สนเปียกอย่างไร คงต้องรบกวนท่านลงมือเองแล้ว” หยางซื่อไห่เห็นลู่เฟิงเหนียนเดินมา จึงรีบก้าวเข้าไปหา
ลู่เฟิงเหนียนพยักหน้า “เจ้าไปทำธุระอย่างอื่นเถิด เรื่องคบเพลิงปล่อยให้ข้าจัดการ”
จากนั้นเขาเดินไปข้างกองไม้สน หยิบมีดฟืนขึ้นมาเหลาเปลือกสนและชิ้นไม้สนที่แตกร้าว มีเศษกิ่งสนติดอยู่เต็มออกจากไม้สนทั้งสี่ท่อน แล้วตัดส่วนเนื้อไม้สีขาวที่อุ้มน้ำมากทิ้งไปด้วย
ไม่นานนัก ยางสนจากไม้ทั้งสี่ท่อนก็ถูกขูดออกมาได้เป็นมัดใหญ่
ลู่เฟิงเหนียนนำเปลือกสนกับชิ้นไม้สนเหล่านั้นไปแผ่ไว้บนพื้นค่ายพักก่อน
เขาหามีดฟืนมาหนึ่งเล่ม แล้วหยิบไม้สนสองท่อนมาผ่าเป็นแท่งไม้ยาวสี่ฉื่อ ขนาดใกล้เคียงกันกว่าสี่สิบแท่ง