“ทำให้น้ำขุ่นอย่างนั้นหรือ?”
ลู่เฟิงเหนียนไม่ค่อยเข้าใจนัก
อวี๋ซื่อไห่กระแอมเบา ๆ “ยามฮ่องเต้องค์ปัจจุบันขึ้นครองราชย์ อำนาจทางทหารทั้งราชสำนักอยู่ในมือท่านอ๋องเซียว
ฮ่องเต้ทรงใช้กลอุบายกวนน้ำให้ขุ่นเช่นนี้ ทำให้กรมกลาโหมกับฝ่ายทหารถูกปั่นป่วน จากนั้นจึงค่อย ๆ ดึงอำนาจทางทหารออกจากมือท่านอ๋องเซียวทีละน้อย พร้อมผลักดันรองเสนาบดีฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาขึ้นสู่อำนาจ เพื่อคานอำนาจท่านอ๋องเซียว สุดท้ายจึงก่อเกิดสถานการณ์ในปัจจุบัน”
กล่าวถึงตรงนี้ เขาก็เอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นข่าวลือที่แพร่ออกมาเป็นการส่วนตัวจากกององครักษ์จวนแม่ทัพ ส่วนจริงเท็จเพียงใด ยากจะตรวจสอบ
ที่ข้าเล่าให้เจ้าฟัง เพราะเชื่อใจเจ้า อย่าได้แพร่งพรายให้คนนอกฟังเป็นอันขาด
หากคนมีเจตนาแอบแฝงได้ยินเข้า ผลที่ตามมาย่อมเกินคาดคิด”
ลู่เฟิงเหนียนพยักหน้า “พี่อวี๋วางใจเถิด เรื่องแค่นี้ข้าย่อมรู้จักหนักเบา”
อวี๋ซื่อไห่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “จากที่ข้าคาดเดาโดยรวม การที่ฝ่าบาทมีพระบัญชาให้จัดตั้งค่ายเซียนเติง บังเอิญสอดคล้องกับความคิดของเจ้าอย่างพอดิบพอดี อาจเป็นเพียงเรื่องบังเอิญเท่านั้น
การตั้งค่ายเซียนเติงขึ้นมาอย่างกะทันหันในเวลานี้ มีโอกาสสูงว่าจะเกี่ยวข้องกับชัยชนะครั้งใหญ่เมื่อไม่นานมานี้
ก่อนที่ทหารม้าชั้นยอดห้าหมื่นนายของต้าโจวจะพินาศที่ด่านสือหยาง กองทัพต้าโจวก็ได้รับความเสียหายอย่างหนัก สถานการณ์ที่ด่านสือหยางจึงค่อย ๆ โน้มเอียงไปในทางที่เป็นคุณต่อพวกเราชาวต้าชิ่ง