บนด่านสือหยาง เหล่าทหารที่เฝ้าประตูเมืองต่างตกตะลึง เมื่อเห็นศีรษะทั้งสิบที่แห้งเหี่ยวอยู่บนหลังม้า
พวกเขาพากันไปยืนบนกำแพงเหนือประตูเมือง ชะเง้อมองอย่างสนใจ
ศีรษะของสายลับต้าโจวสิบห้าคนอยู่ในมือ หัวหน้าสิบนายย่อมได้รับความดีความชอบอย่างแน่นอน
เมื่อตัดสินใจเปิดเส้นทางผงาดขึ้นมาแล้ว ลู่เฟิงเหนียนก็ไม่คิดปกปิดตัวเองอีก เขานั่งตัวตรงบนหลังม้า ค่อย ๆ ควบเข้าสู่เมืองอย่างองอาจ พร้อมยอมรับสายตาหลากหลายของเหล่าทหารรักษาเมือง ทั้งชื่นชม ยำเกรง และริษยา
หากคิดจะไต่เต้าขึ้นไป ก็ต้องทำให้ผู้คนรู้จักเสียก่อน
วันนี้เขานำศีรษะคนจำนวนมากเข้าเมืองต่อหน้าสายตาผู้คน ลู่เฟิงเหนียนเชื่อว่าอีกไม่นาน ชื่อของตนจะเลื่องลือไปทั่วด่านสือหยาง
เมื่อกลับถึงค่ายทหาร เขาก็ไปรายงานตัวต่อกองทัพเจิ้นซี ส่งมอบภารกิจ รายงานผลงาน และจัดการเรื่องต่าง ๆ
หลังวุ่นวายอยู่ตลอดทั้งวัน วันรุ่งขึ้นเขาจึงไปยังสำนักงานกงเฉา เพื่อลงทะเบียนความชอบ
ลู่เฟิงเหนียนติดตามลู่หยางับพวกอีกสามคนไปยังอาคารหลังหนึ่งในส่วนลึกของค่ายใหญ่กองทัพเจิ้นซี
ที่นี่คือสำนักงานกงเฉา
กงเฉาแซ่ปู้ นามว่าฟาง อายุราวสี่สิบถึงห้าสิบปี ใบหน้ากลม รูปร่างอ้วนท้วน
เขาตรวจม้าศึกที่ลู่หยางับพวกจูงมาอย่างละเอียด ก่อนพยักหน้า “ไม่เลว ล้วนเป็นม้าศึกชั้นดี ข้าจะบันทึกความชอบให้พวกเจ้าก่อนหนึ่งขั้น”
กล่าวจบก็หยิบสมุดบันทึกผลงานออกมา เริ่มเขียนลงทะเบียน
ลู่หยาง้าวเข้าไปหาเขาพร้อมรอยยิ้มเต็มใบหน้า “ใต้เท้า เมื่อครึ่งเดือนก่อนข้าก็มีความชอบจากการสังหารสายลับต้าโจวหนึ่งคน ท่านบันทึกให้ข้าหรือยัง?”