ลู่จินวางเครื่องสื่อสารลง หันไปมองคนในรถ แล้วอธิบายว่า
"พวกเขาน่าจะเจอซอมบี้"
"ไปรอช้าไม่ได้แล้ว เราต้องรีบไปสมทบกับพวกเขาทันที"
พูดจบ เขาก็เหยียบคันเร่งทันที พุ่งทะยานไปทางขบวนรถด้านหน้า
รถออฟโรดแล่นไปอย่างบ้าคลั่ง ทิวทัศน์สองข้างทางชวนสยดสยอง
สองข้างทางพินาศยับเยิน ซากปรักหักพังล้มระเนระนาด บนพื้นเต็มไปด้วยซากซอมบี้เกลื่อนกลาด เลือดสีดำคล้ำอาบยางมะตอย แห้งกรังเป็นรอยดำสนิท อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นเน่าเปื่อยที่ผสมปนเปกันจนน่าขนลุก
ซอมบี้ที่หลงเหลืออยู่บ้างเดินระเหเร่ร่อนไร้จุดหมาย พอได้ยินเสียงเครื่องยนต์ ก็หันหัวอย่างแข็งทื่อ ส่งเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้ามาหาขบวนรถ แต่ก็เหลือแต่ซากไร้เรี่ยวแรง ไม่มีทางขวางรถที่วิ่งเร็วได้
ยิ่งเข้าใกล้จุดนัดพบด้านหน้า บรรยากาศยิ่งอึมครึมและผิดปกติ
สุดถนนที่แต่เดิมว่างเปล่าและรกร้าง กลับถูกเถาวัลย์สีม่วงเข้มที่หนาแน่นจนมิดบังขวางไว้จนหมด
เป็นเถาองุ่นกลายพันธุ์ที่งอกขึ้นหลังพายุฝนในยุคสิ้นโลก
เถาวัลย์แข็งแรงเหนียวแน่น พันกันเป็นปม ทับซ้อนกันเป็นชั้นๆ เต็มไปด้วยหนามแหลมสีขาวน่ากลัว ตามซอกใบห้อยพวงองุ่นกลายพันธุ์สีม่วงดำที่หนักอึ้ง ผิวเปลือกใสเป็นมัน แวววาวเรืองแสงประหลาด
รถด้านหน้าถูกเถาองุ่นกลายพันธุ์พวกนี้รัดไว้
เถาวัลย์งอกงามอย่างบ้าคลั่ง แผ่ขยายไปทั่ว กิ่งก้านที่ยืดหยุ่นราวกับงูพิษนับไม่ถ้วน ฟาดฟัน พันรัด ขวางทางไปทั้งหมด ล้อมรอบหมู่คนไว้ตรงนั้น