ซือชิงหนิงเงยหน้ามองทุกคนตรงหน้า พูดย้ำด้วยท่าทีจริงจังว่า
"ทุกคนระวังตัวด้วย ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้แฝงซอมบี้กลายพันธุ์จำนวนมาก พวกเธอจับคู่กันเป็นสองคน คอยประสานงานกัน อย่าทะลึ่งบุกเดี่ยว"
พอพูดจบ ปลายนิ้วของนางขยับเล็กน้อย ฝ่ามือก็ปรากฏปุ่มมิติโลหะสีเงินรูปทรงกะทัดรัดงดงาม ผิวสัมผัสเย็นเฉียบหลายอัน ภายนอกดูกลมกล่อมเรียบง่าย เล็กจิ๋วแต่แฝงมิติอันน่าอัศจรรย์ไว้ภายใน
นางแจกจ่ายให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นคนละหนึ่งอัน:
"นี่คือปุ่มมิติ ข้างในมีพื้นที่เก็บของส่วนตัวสิบตารางเมตร พวกเธอใช้เก็บทรัพยากรและแกนคริสตัลที่เก็บได้ครั้งนี้ได้"
ทุกคนก้มหน้ามองปุ่มมิติในมือด้วยความแปลกใหม่และทะนุถนอม ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงจนไม่อยากเชื่อ
ลู่จื้อยวี่ปลายนิ้วลูบผิวโลหะเย็นเฉียบ ดวงตาเปี่ยมประกายพิศวง:
"มีปุ่มมิติแบบนี้อยู่จริง ๆ ด้วยเหรอเนี่ย!? ฉันเคยเห็นแค่ในนิยายดาวดวงอื่น ว่ามันเป็นแค่เรื่องแต่ง แต่ไม่คิดว่าของจริงจะมีอยู่ด้วย!"
ลู่ซวนจ้องวัตถุเล็ก ๆ ในฝ่ามืออย่างตะลึง ถอนหายใจไม่หยุด:
"พื้นที่สิบตารางเมตร แค่ปุ่มเท่ากระดุมเม็ดเล็ก ๆ กลับเก็บของได้ โคตรจะล้ำเลย"
ทุกคนผลัดกันอุทานด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใหม่และความทึ่ง
ซือชิงหนิงเห็นดังนั้นก็กระแอมเบา ๆ ปลายหูแดงเรื่อ โล่งใจในใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อคืนจ้าวหญิงระดับ S จากดวงดาวเทรดของเป็นจำนวนมาก ของแบบนี้ในมือยังมีอีกกล่องใหญ่ นางคงไม่ยอมแบ่งสมบัติล้ำค่าหายากจากดวงดาวให้ทุกคนหรอก