ซือชิงหนิงเห็นดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย คิดจะเอ่ยปฏิเสธ บอกว่าไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น
แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นแววตาของทุกคนเต็มไปด้วยความจริงใจ ไม่มีความไม่พอใจแม้แต่น้อย ต่างอยากมอบให้จากใจจริง
ถ้าเธอปฏิเสธในตอนนี้กลับจะเป็นการทำลายน้ำใจของทุกคน
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง คิ้วตาคลี่คลายลง พยักหน้ารับบาง ๆ พลางกล่าวว่า
“ได้ งั้นฉันรับไว้”
“ฉันรู้ว่าแกนคริสตัลของทุกคนใช้ไปกับการอัปเกรดแล้ว ไม่ต้องรีบ รอให้มีเหลือค่อยให้ก็ยังไม่สาย”
หลังจากพูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ทุกคนก็ลุกขึ้นกล่าวลากันไปทีละคน
เมื่อส่งทุกคนออกไป ปิดประตูล็อกเรียบร้อยแล้ว ภายในห้องก็เงียบสงบลงอย่างสิ้นเชิง
ความตึงเครียดที่ค้างอยู่หลายวันในที่สุดหลุดออกไปอย่างสมบูรณ์ ซือชิงหนิงขยับกาย วาบเข้าไปในมิติส่วนตัวทันที
ภายในมิติส่วนตัวเต็มไปด้วยปราณวิญญาณ อากาศอบอุ่นตลอดสี่ฤดู พืชพรรณเขียวชอุ่ม ทัศนียภาพเงียบสงบ แตกต่างสิ้นเชิงจากความรกร้างพังพินาศของโลกวันสิ้นโลกภายนอก
เธอแช่ตัวในอ่างอาบน้ำนมกุหลาบอย่างสบายใจ ขจัดความเหนื่อยล้าไปทั้งกาย ดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งความผ่อนคลายและสุขสำราญที่หาได้ยากนี้
หลังแช่เสร็จ เธอเปลี่ยนชุดนุ่มสะอาด นอนเอนกายบนโซฟาอย่างเกียจคร้าน กำลังจะหลับตาพักผ่อน
เสียงใสอ่อนหวานของเฉียนเป่าก็ดังขึ้นในหัวทันที
“เจ้าค่ะ! พ่อค้ามิติทั้งสามส่งสัญญาณเชื่อมต่อพร้อมกัน มาหาคุณทั้งหมดเลย!”
ซือชิงหนิงไม่แม้แต่จะลืมตา น้ำเสียงขี้เกียจเหยียดยาว ตอบรับอย่างเฉยเมย
“เชื่อมต่อเลย”
จอแสงวิดีโอมิติเปิดออกตรงหน้าทันที ภาพแรกที่ปรากฏคือองค์หญิงยุคโบราณในชุดหรูหราสง่างาม ท่าทางสง่า