ไป๋มู่เสวี่ยที่อยู่ข้างๆ มองเธอด้วยความประหลาดใจ ยังไม่ทันจะกล่าวคำยินดี ร่างกายของเธอเองก็เอ่อล้นไปด้วยพลัง
ยังไม่ทันได้ค่อยๆ ซึมซับความรู้สึกนั้น พลังวิญญาณเย็นชื้นบางเบาก็ผุดขึ้นในร่างกายเธอทันที ไอน้ำในอากาศพากันรวมตัวเข้าหาเธอ กลั่นตัวเป็นหยดน้ำเล็กๆ ใสระยับที่ปลายนิ้วของเธอ
ไป๋มู่เสวี่ยหายใจสะดุด แววตาเปล่งประกายวาบขึ้นทันใด ความปีติสุดขีดโถมท่วมทั่วทั้งร่าง:
“ฉันก็ปลุกพลังพิเศษได้แล้ว! เป็นพลังน้ำ!”
พลังวิญญาณธาตุน้ำอันอบอุ่นชุ่มฉ่ำไหลเวียนอย่างนุ่มนวล ปลอบประโลมความกระวนกระวายและอ่อนแรงทั้งหมดของเธอ ทำให้ร่างกายที่เคยอ่อนแอได้รับการหล่อเลี้ยงในทันที ทั้งคนดูใสกระจ่างและอ่อนโยนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
หลังความประหลาดใจอันใหญ่หลวงผ่านพ้นไป ลู่จื้อยวี่ก้าวเข้าไปกอดซือชิงหนิงอย่างรวดเร็ว กล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ:
“ขอบคุณนะพี่สาว ฉันรู้แล้วล่ะว่าเป็นพี่ที่ทำให้ฉันปลุกพลังพิเศษได้ด้วย!”
“ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะปลุกพลังพิเศษได้ด้วย!”
“ขอบคุณพี่สาวนะ ไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีจริงๆ!”
“ถ้าไม่มีพี่ ฉันคงไม่มีโอกาสปลุกพลังพิเศษเลยแน่ๆ!”
ไป๋มู่เสวี่ยที่อยู่ข้างๆ ก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน
เธอก้าวเข้าไป เอื้อมมือแตะจับมือของซือชิงหนิงเบาๆ ดวงตาแดงก่ำ น้ำเสียงจริงจัง:
“บุญคุณอันใหญ่หลวงนี้ ฉันจะจดจำไว้ในใจไปตลอดชีวิต”
“ต่อจากนี้ไป ตราบใดที่ฉันยังอยู่ ฉันจะปกป้องเธออย่างแน่นอน จะไม่ยอมให้ใครมารังแกเธอเด็ดขาด!”
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ลู่ฉีกับลู่ซวนก็ปลุกพลังพิเศษสำเร็จเช่นกัน เดินออกจากห้องมุ่งตรงมาทางนี้
ใบหน้าของพี่น้องทั้งสองเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิมและตื่นเต้นที่ซ่อนไว้ไม่มิด รอบกายมีพลังพิเศษเวียนวนอยู่