ซือชิงหว่านนอนอยู่บนพื้นเย็นเฉียบ เลือดซึมเปียกชุดทั้งตัว เจ็บปวดไปทั้งร่าง แต่ในใจกลับเจ็บปวดยิ่งกว่าแผลบนกาย
ในตอนนี้ เธอถึงได้มองเห็นชัดหน้าจริงๆ ของพี่น้องทั้งสามตระกูลซือ
สิ่งที่เรียกว่าความรัก ความผูกพันฉันพี่น้อง ล้วนเป็นภาพลวงตาหน้าซื่อใจคด
พวกเขาเห็นแก่ตัว ขี้ขลาด ไร้ความรับผิดชอบ ปกติเอาแต่ปากพูดปกป้องทะนุถนอมเธอ แต่เมื่อใดก็ตามที่แตะต้องความปลอดภัยหรือผลประโยชน์ของตัวเอง ยามแรกก็คือเอาตัวรอด ทอดทิ้งเธอไม่ใยดี
ก่อนหน้านี้ เธออาศัยความโปรดปรานของพวกเขาทำตัวเกเร รังแกซือชิงหนิง มาวันนี้ถึงได้รู้ว่า สิ่งที่ตัวเองพึ่งพามาตลอด ไม่เคยเป็นเกราะกำบังแข็งแกร่ง ว่าง่ายๆ คือเรื่องตลกที่หลอกตัวเอง
ความหวังสุดท้ายที่มีต่อพี่ชายในใจแตกสลายสิ้น เหลือเพียงความเกลียดชังซือชิงหนิงสุดขีด
ที่วันนี้เธอตกต่ำขนาดนี้ ล้วนเป็นความผิดของซือชิงหนิง
ทำไมนังนั่นยังไม่ตายไปอีก?
นังนั่นไม่คู่ควรอยู่ในโลกนี้เลย
สัมผัสได้ถึงสายตาอาฆาตของซือชิงหว่าน
ส่วนซือชิงหนิงที่อยู่ด้านข้าง กลับมองซีนวายร้ายนี้อย่างเย็นชามาตลอด ดวงตาไร้คลื่นอารมณ์
เกิดใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่ยอมให้พวกเขารังแกอีก
แต่ก่อน พวกเขาลำเอียงตามใจซือชิงหว่านทุกครั้ง คิดกลั่นแกล้งกดขี่เธอ รุกเร้าหน้าด้านๆ ไม่รู้จักจบ เธอก็ถือว่าตอบแทนบุญคุณการเลี้ยงดูของตระกูลซือพอแล้ว
ตั้งแต่วันนี้ไป ถ้าพวกเขายังกล้าหักหลังเธอ เธอจะลงมือทันที
ไม่สิ ควรจะพูดว่า เห็นพวกเขาก็ขัดตา