รถเพิ่งจอดสนิท ภายในบริเวณคลังสินค้าก็มีเสียงฝีเท้าลากยาวดังระงม เสียงคำรามแหบพร่าของซอมบี้ดังถี่ ๆ จำนวนมากมายมหาศาล ครึกโครมอลเวง
เพ่ยเจ๋อหลี่ผลักประตูลงจากรถ สายตาคมกริบกวาดมองทั่วทั้งบริเวณคลัง แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม
"ข้างในมีซอมบี้ระดับต่ำอยู่หลายร้อยตัว เหมาะกับพวกเราเอาไว้ฝึกมือพอดี"
เขาหันไปทางซือชิงหนิง
"ตรงนี้ปล่อยให้พวกเราจัดการ"
ซือชิงหนิงกอดแมวขาวตัวน้อยที่แสนเชื่องอยู่ง่วนอยู่ในอ้อมแขน พยักหน้า
"ได้ งั้นฉันไปเก็บทรัพยากร พวกนายระวังตัวด้วย"
"ที่นี่ไม่มีซอมบี้ระดับสูง พวกนายสามารถสู้ได้เต็มที่"
เมื่อพูดจบ ร่างของนางก็วาบหายไปอย่างรวดเร็ว ตรงไปยังประตูด้านข้างที่ปิดสนิทของยุ้งฉาง แล้วเดินเข้าไป
เพ่ยเจ๋อหลี่เข้าสู่สภาวะต่อสู้ทันที ดาบยาวหลุดจากฝัก แสงเย็นเฉียบวาบ กลิ่นอายสงบนิ่งแต่น่าหวาดหวั่น
"ฉันจะบุกทะลวงแนวหน้าเพื่อดึงความสนใจ ลู่จินใช้พลังคุมสนามปิดทางหนี ต้าย่งป้องกันปีกข้าง เริ่มล้างบาง!"
"รับทราบ!"
แววตาลู่จินเป็นประกาย พลังโลหะปลดปล่อยเต็มที่ทันที ฝ่ามือควบแน่นเป็นใบมีดโลหะคมกริบหลายอัน ด้านหน้าปั้นเป็นเกราะโลหะที่แน่นหนาละเอียด เตรียมโจมตี
ประตูเหล็กหนาของคลังถูกถีบเปิดออกด้วยเท้าข้างเดียว ซอมบี้ระดับหนึ่งหลายร้อยตัวคำรามกรูกันออกมา!
เจียงต้าย่งตามติดไปด้านหลัง รอบกายหมุนวนเป็นกระแสลมบาง ๆ!
เขาเป็นผู้ใช้พลังสายลมประเภทความเร็ว ความเร็วคือข้อได้เปรียบที่สุดของเขา
ในขณะที่พลังถูกกระตุ้น กระแสลมรอบกายปั่นป่วนพลิ้วไหว ชายเสื้อปลิวสะบัดด้วยแรงลมแรง เท้าทั้งสองข้างเบาสบายขึ้นอย่างฉับพลัน ขาออกแรงก็เกิดเงาตามติด