ซือชิงหนิงไม่ลังเลอีกต่อไป จิตใจขยับเพียงนิดเดียว ก็หยิบน้ำพุวิญญาณหนึ่งแก้วออกมาจากมิติส่วนตัว พยุงชายที่อ่อนแอไร้เรี่ยวแรงขึ้น แล้วค่อยๆ ป้อนน้ำเข้าลิ้นที่แห้งผากและซีดเผือดของเขา
น้ำพุวิญญาณอันบริสุทธิ์อ่อนโยนไหลเข้าคอ รักษาร่างกายที่เหี่ยวเฉาของเขาอย่างรวดเร็ว ซ่อมแซมเส้นลมปราณที่เสียหายอย่างช้าๆ
ครู่ต่อมา ชายที่ใกล้จะถึงแก่ความตายค่อยๆ ฟื้นความมีชีวิตขึ้นมาเล็กน้อย เปลือกตาอันหนักอึ้งกระตุกเบาๆ พยายามเบิกออกเป็นช่องเล็กๆ
วินาทีที่เขาลืมตาและเห็นซือชิงหนิงอีกครั้ง เขายังคิดว่าตัวเองตายไปแล้ว และได้เจอกับเทพธิดา
ชายคนนั้นใช้กำลังสุดท้าย พูดเสียงแหบแห้งแผ่วเบา:
"ขอบคุณ...เทพธิดา..."
พูดจบ เขาก็ประคองตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป ศีรษะเอียงลง ปล่อยแรงทั้งหมด ทิ้งตัวเข้าสู่การหลับลึก แต่ลมหายใจกลับสม่ำเสมอและยาวนาน หลุดพ้นจากอันตรายแล้ว
ซือชิงหนิงตบหน้าเขาเบาๆ:
"เฮ้ อย่าเพิ่งหลับสิ นายหลับไปเลย แล้วฉันจะพานายออกไปยังไง?"
เธอถอนหายใจ หยิบปืนออกมา เปิดโซ่เหล็ก แล้วให้แมวขาวตัวน้อยแปลงร่างเป็นขนาดสองเมตร อุ้มเขาออกไป
ห้านาทีต่อมา เธอกลับมารวมพลกับหน่วยอีกครั้ง
ทุกคนมองชายบนหลังแมวอย่างอยากรู้อยากเห็น
แมวขาวตัวน้อยรับอุ้มผู้ชายเหม็นๆ คนนี้อย่างไม่พอใจ ไม่รู้ว่าเขากี่วันไม่ได้อาบน้ำแล้ว
ขนของมันเลอะเทอะไปหมด
ถึงที่หมาย ปุ๊บก็วางคนลงบนพื้นทันที
เพ่ยเจ๋อหลี่ขมวดคิ้ว ไม่ชอบผู้ชายคนนี้:
"เขาเป็นใคร?"
หน้าตาบุ้งอย่างนี้ ดูยังไงก็เป็นพวกอ่อนแอ แล้วยังต้องให้คนปกป้องอีก