ทหารสองพันนาย
ทหารสองพันนาย
เด็กชายวัยสิบสองปีคนหนึ่ง อาศัยชื่อเสียงของบิดาและความคุ้มครองจากปู่ ใช้เวลาสี่ปีรวบรวมกำลังพลสองพันนายขึ้นมาได้ในละแวกบ้านเกิดตระกูลโจ
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดูจากอำนาจบารมีของคนสองร้อยนายที่อยู่ด้านนอกลานเมื่อครู่แล้ว พวกเขาไม่ใช่กลุ่มคนไร้ระเบียบที่รวบรวมมาให้ครบจำนวนอย่างแน่นอน
ทั้งแบบแผนการจัดทัพ วินัยที่เคร่งครัดซึ่งทุกคำสั่งต้องได้รับการปฏิบัติ และไอสังหารอันเย็นเยียบเงียบงันเช่นนั้น โจโฉเคยเห็นเพียงในกองทหารม้าประจำค่ายของทหารฝ่ายเหนือแห่งลกเอี๋ยง ซึ่งเป็นกองกำลังชั้นยอดที่สุดเท่านั้น
“แล้วเงินเล่า” โจโฉถาม “เลี้ยงทหารต้องใช้เงิน เจ้าเอาเงินมาจากไหน”
โจขวดยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้วแล้วกล่าวว่า “ขายม้า จากบ้านเกิดตระกูลโจขึ้นไปทางเหนือสามร้อยลี้ก็ถึงแคว้นจี้ ที่นั่นราคาม้าสูง ตอนข้าอายุแปดขวบได้เรียนรู้วิธีค้าขายม้าจากพ่อค้าคนหนึ่งในไร่นามาบ้าง ภายหลังจึงพาคนของตัวเองไปเดินทางค้าขายตามเส้นทางเหนือ ซื้อลูกม้าวัยกำลังโตจากทุ่งหญ้ากลับมาเลี้ยง พออายุได้ปีครึ่งก็ขายต่อให้พ่อค้าม้าในแคว้นจี้”
“ม้าหนึ่งตัวทำกำไรได้สองเท่า ทำอยู่สามปี ก็สะสมเงินได้ไม่น้อย”
เขายกนิ้วที่สองขึ้นอีกครั้ง “ปราบโจร ปีที่แล้วพวกโจรเร่ร่อนกลุ่มนั้นถูกพวกเราบุกกวาดรัง ยึดเงินสะสมที่พวกมันเก็บมาตลอดครึ่งปีมาได้ ซื้อเกราะเหล็กได้สามร้อยชุดพอดี
ฤดูใบไม้ผลิปีนี้ยังปราบไปอีกสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งเป็นพวกหัวเหลืองที่เหลือรอด อีกกลุ่มเป็นทหารแตกพ่ายที่หนีมาจากมณฑลอีจิ๋ว”
เขายกนิ้วที่สาม “ส่วนที่เหลือก็ได้จากปู่ ท่านรู้ว่าข้าทำเรื่องพวกนี้ แต่ต่อหน้าท่านไม่พูดอะไร ทุกปีพอเก็บเกี่ยวผลผลิตจากไร่นา ท่านก็จะนับเพิ่มเข้าบัญชีของข้าอีกส่วนหนึ่ง
ข้าเคยถามท่านอยู่หลายครั้ง ท่านบอกว่า ‘รับไว้ อย่าให้พ่อเจ้ารู้’”