หลังมื้อเย็น หลินชิงอวี่ก็เข้าห้องหนังสือแล้วเริ่มไลฟ์
เขาเพิ่งเปิดห้องไลฟ์ ยังไม่ทันปรับกล้องให้เรียบร้อย ข้อความในแชตก็ครึกครื้นขึ้นมาก่อนแล้ว
【ฟ้าครามรอพบรัก: ในที่สุดสตรีมเมอร์ก็ไลฟ์แล้ว! วันนี้ช้ากว่าเมื่อวานตั้งหนึ่งชั่วโมงแน่ะ!】
หลินชิงอวี่เหลือบมองเวลา น้ำเสียงเจือความรู้สึกผิดเล็กน้อย «สวัสดีตอนเย็น ฟ้าคราม ขอโทษนะ วันนี้มีธุระเลยมาช้าไปหน่อย»
【ฟ้าครามรอพบรัก: ไม่เป็นไร ๆ แค่ไลฟ์ก็พอแล้ว ฉันนึกว่านายจะไม่ไลฟ์ซะอีก!】
«ไม่หรอก ถ้าไม่ไลฟ์ฉันจะบอกพวกคุณเอง»
หลินชิงอวี่เปิดเกมสตาร์ดิววัลเลย์ ภาพพิกเซลที่คุ้นเคยก็ปรากฏเต็มหน้าจอ
หางตาเขาเหลือบเห็นข้อความในแชต ผู้ใช้ชื่อคุ้นตาเข้ามาในห้องไลฟ์ จึงเอ่ยทักทายอย่างเป็นธรรมชาติ «ยินดีต้อนรับผู้ใช้หมายเลข 35677 สวัสดีตอนเย็น»
【ผู้ใช้หมายเลข 35677: สวัสดีตอนเย็น สตรีมเมอร์จำฉันได้ด้วยเหรอ?】
หลินชิงอวี่กะพริบตา «แน่นอน เมื่อวานคุณก็อยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ?»
น้ำเสียงของเขาตรงไปตรงมาและเป็นธรรมชาติ ราวกับเก็บทุกคนที่เคยเข้ามาไว้ในใจ
เมื่อคืนมีคนอยู่ในห้องไลฟ์แค่ห้าคน แม้ผู้ใช้คนนี้จะไม่เคยพิมพ์อะไรเลยตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ก็เป็นผู้ชมของเขา หลินชิงอวี่จึงจำได้แม่น
【ผู้ใช้หมายเลข 35677: อืม】
คำตอบยังสั้นจนเกินไปเหมือนเดิม แต่ในวินาทีถัดมา เอฟเฟกต์ของขวัญแสนตระการตาก็ระเบิดขึ้นกลางห้องไลฟ์ ภาพแอนิเมชันปลาคราฟกระโจนข้ามประตูกลางเต็มหน้าจอ ปลาคราฟสีทองตัวหนึ่งกระโดดขึ้นจากผิวน้ำ พร้อมละอองแสงระยิบระยับ เอฟเฟกต์ดำเนินอยู่นานหลายวินาที
【ผู้ใช้หมายเลข 35677 ส่ง ปลาน้อยน้ำใส ให้สตรีมเมอร์: ปลากระโจนข้ามประตูมังกร ×99】（ดาว 9999 ×99）
หลินชิงอวี่ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะส่งของขวัญมาให้มากมายขนาดนี้ จึงรีบกล่าวขอบคุณ «ขอบคุณผู้ใช้ที่ส่งปลากระโจนข้ามประตูมังกรมาให้นะ เอฟเฟกต์เข้ากับชื่อฉันมากเลย ขอบคุณครับ»
【ผู้ใช้หมายเลข 35677: คุณชอบก็ดีแล้ว】
คำพูดนั้นเรียบง่ายเสียจนหลินชิงอวี่ไม่รู้จะพูดอะไรอยู่ชั่วขณะ ทำได้เพียงเสริมเบา ๆ อีกครั้งว่า «ขอบคุณจริง ๆ»
เพราะกระแสจากของขวัญระลอกเมื่อครู่ จู่ ๆ ก็มีผู้ชมใหม่หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ไม่น้อย ความเร็วในการอัปเดตข้อความจึงเพิ่มขึ้นมาก
【ห้องไลฟ์นี่อะไรกัน?】
【สตรีมเมอร์ไม่เปิดหน้า ร้องเพลงเหรอ?】
【ไม่ใช่มั้ง บนจอเป็นเกมสตาร์ดิววัลเลย์นี่ เป็นสตรีมเมอร์เกมหรือเปล่า】
«ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่ห้องไลฟ์ครับ» หลินชิงอวี่เห็นว่ามีคนเข้ามา จึงกล่าวต้อนรับเสียงเบาอย่างสุขุม
พอเขาเอ่ยปาก บรรยากาศในแชตก็เปลี่ยนไปทันที
【! เสียงสตรีมเมอร์เพราะจัง! ตอนแรกฉันกะจะเลื่อนผ่านแล้วนะ แต่เสียงนี้ทำเอาฉันติดเก้าอี้เลย】
【เสียงสวรรค์ชัด ๆ ฟังแล้วหูชาไปหมด นี่มันเสียงเทพเซียนอะไรเนี่ย】
【โอ๊ย ประเภทเสียงที่ฉันชอบที่สุดเลย เสียงเย็น ๆ แบบนี้ รักมาก~】
ผู้ชมหน้าใหม่เหมือนค้นพบขุมทรัพย์ พากันชมไม่ขาดปาก บนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อความรูปตาเป็นประกายและเครื่องหมายอัศเจรีย์
【ฟ้าครามรอพบรัก: ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่ห้องไลฟ์! ไม่คิดเลยว่าพี่ผู้ใช้จะเป็นสายเปย์ ฉันก็ส่งบ้างแล้วกัน ถือเป็นการต้อนรับสตรีมเมอร์กลับมาทำงาน】
【ฟ้าครามรอพบรัก ส่ง รถสปอร์ตซิงคง ให้สตรีมเมอร์ ×1】（ดาว 2000 ×1）
«ขอบคุณฟ้าครามสำหรับรถสปอร์ตนะ ทำให้เสียเงินแล้ว» หลินชิงอวี่รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย เดิมทีเขาแค่ไลฟ์เล่น ๆ ไม่เคยคิดจะหาเงินจากเรื่องนี้ ยิ่งไม่เคยคิดว่าจะมีใครส่งของขวัญให้เพราะเสียงของเขา
【ฟ้าครามรอพบรัก: ไม่ได้เสียเงินเลย เงินค่าขนมฉันมีเยอะ ฮิ ๆ ฉันชอบเสียงของสตรีมเมอร์ ขอแค่นายพูดอีกสักสองสามประโยคก็พอ】
เซี่ยอีอีชอบเสียงของสตรีมเมอร์คนนี้มากจริง ๆ ทุกครั้งที่ได้ฟัง หูก็คันยุบยิบไปหมด ถ้าเขาพูดกับเธออย่างอ่อนโยน เธอแทบไม่กล้าคิดเลยว่าตัวเองจะมีความสุขขนาดไหน
หลินชิงอวี่ทั้งขำทั้งจนใจ
เวินจือเซี่ยก็ชอบพูดแบบนี้กับเขา บอกว่าเสียงของเขาทำให้คนหลงได้เป็นแถว
เมื่อก่อนเขาคิดว่าอีกฝ่ายพูดเกินจริง ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอคนที่เป็นแบบนั้นจริง ๆ
«ในเมื่อพวกคุณส่งของขวัญให้ ฉันก็ปล่อยให้เสียเงินฟรีไม่ได้ งั้นลองขอเพลงกันไหม? ฉันร้องให้ฟัง»
เขาเพิ่งพูดจบ ฟ้าครามก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
【ฟ้าครามรอพบรัก: สตรีมเมอร์ร้องเพลงเป็นด้วยเหรอ?! ดีจัง ฉันอยากฟัง ๆ!】
«ได้สิ แล้วอยากฟังเพลงอะไรกันบ้าง ขอมาได้ตามสบายเลย คุณผู้ใช้ล่ะ?»
หลินชิงอวี่ตั้งใจเรียกผู้ใช้ที่เงียบมาตลอด อีกฝ่ายดูเหมือนกำลังยุ่งอยู่ ผ่านไปพักใหญ่ถึงตอบกลับมา
【ผู้ใช้หมายเลข 35677: เพลงไหนก็ได้】
«ได้ งั้นฉันจะร้องเพลงปีกของนางฟ้าสักเพลงนะ ช่วงนี้ฉันชอบเพลงนี้มาก ฟ้าครามล่ะ?»
【ฟ้าครามรอพบรัก: ฉันก็ชอบเพลงนี้เหมือนกัน อืม ฉันอยากฟังเส้นทางย้อนกลับของความรัก ฉันชอบซีรีส์เรื่องอพาร์ตเมนต์แห่งรักมาก เป็นความทรงจำวัยรุ่นเลย!】
【ฉันก็ชอบสองเพลงนี้!】
【เส้นทางย้อนกลับของความรักเพราะมาก คุณพี่รสนิยมดี! (ยกนิ้วโป้ง)】
«ได้สิ จริง ๆ ฉันก็ชอบดูเหมือนกัน» น้ำเสียงของหลินชิงอวี่สูงขึ้นเล็กน้อย เสียงเย็นใสอ่อนโยนลง ชวนให้ใจหวั่นไหว
«ฉันไม่มีการ์ดเสียงกับไมโครโฟน อาจร้องได้ไม่ค่อยดี ทุกคนอย่าถือสานะ»
【ฟ้าครามรอพบรัก: ไม่เป็นไร ๆ รอฟังอยู่นะ (^o^)】
หลินชิงอวี่ใช้โทรศัพท์เปิดแอปฟังเพลงเพื่อหาเสียงดนตรีประกอบ แล้วปรับระดับเสียงให้พอดี
เสียงใสกังวานดังออกมาจากอุปกรณ์ สะอาดหมดจดโดยไม่ผ่านการปรุงแต่งใด ๆ
ใบไม้ร่วงปลิวตามลม จะมุ่งหน้าไปแห่งใด
เหลือเพียงทิวทัศน์งดงามไว้ให้ท้องฟ้า
เสียงที่เคยโบยบิน
ดุจปีกของนางฟ้า
โบยผ่านวันวานอันแสนสุขของฉัน
ณ สถานที่ที่ความรักเคยมาเยือน
ยังคงทิ้งกลิ่นหอมของวันวานไว้
ความอบอุ่นแสนคุ้นเคยนั้น
ดุจปีกของนางฟ้า
โบยผ่านห้วงคำนึงอันไร้ขอบเขตของฉัน
แม้เสียงของหลินชิงอวี่จะฟังดูเย็นชา แต่ยามร้องเพลงกลับถ่ายทอดอารมณ์ได้เต็มเปี่ยม แฝงด้วยความสั่นไหวที่ยากจะสังเกตเห็น
เสียงเพลงใสสะอาดราวกับล่องลอย เหมือนแสงจันทร์สายหนึ่งที่จู่ ๆ ก็ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในยามดึก แล้วแผ่ปกคลุมหัวใจ
เชื่อเถอะว่าคุณยังอยู่ตรงนี้
ไม่เคยจากไปไหน
ความรักของฉันจะเป็นดั่งนางฟ้าคอยปกป้องคุณ
หากชีวิตมาถึงเพียงตรงนี้
จากนี้ไม่มีฉันอีกแล้ว
ฉันจะหานางฟ้าสักคนมารักคุณแทน
ทันทีที่ท่อนสุดท้ายจบลง ทั้งห้องไลฟ์ก็เงียบไปชั่วขณะ ก่อนข้อความในแชตจะหลั่งไหลมาราวกับคลื่น
【ร้องเพราะมาก ไม่รู้ทำไม ฉันอยากร้องไห้ขึ้นมาเลย…】
【ฟังออกเลยว่าสตรีมเมอร์ใส่อารมณ์ลงไปจริง ๆ รู้สึกเหมือนเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา…】
【ฉันก็คิดแบบนั้น รู้สึกเศร้านิด ๆ (ถอนหายใจ)】
【เพราะเกินไปแล้ว สตรีมเมอร์เป็นนักร้องอาชีพหรือเปล่า?】
【ไม่มีการ์ดเสียงกับไมโครโฟนยังเพราะขนาดนี้ เก่งเกินไปแล้ว!】
【อ๊าก ฉันชอบเสียงสตรีมเมอร์มากจริง ๆ ร้องก็เพราะ รักมาก~】
【ฟ้าครามรอพบรัก ส่ง เสียงเงือก ให้สตรีมเมอร์ ×2】（ดาว 10001 ×2）
【ฟ้าครามรอพบรัก ส่ง เรือเหาะซิงคง ให้สตรีมเมอร์ ×1】（ดาว 20000 ×1）
【ฟ้าครามรอพบรัก: อ๊ากกก เพราะมาก! สตรีมเมอร์มีฝีมือขนาดนี้ จะมาเป็นสตรีมเมอร์ทำไม ไปประกวดเดอะวอยซ์ได้เลยนะ!】
หลินชิงอวี่ปิดเพลง แล้วก็เห็นข้อความของฟ้าคราม
เขาข่มอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจไว้ กะพริบตาที่เริ่มแสบเล็กน้อย «ขอบคุณทุกคนที่ชอบนะ ขอบคุณฟ้าครามสำหรับของขวัญ ทุกคนชอบก็ดีแล้ว»
พูดจบ เขาก็มองผู้ใช้ที่ยังไม่พูดอะไร แล้วถามอย่างคาดหวังเล็กน้อย «เพลงนี้ร้องให้คุณผู้ใช้นะ ขอบคุณสำหรับของขวัญเมื่อกี้ ชอบไหม?»
สิ้นเสียง ห้องไลฟ์ก็ถูกเอฟเฟกต์ของขวัญถาโถมจนเต็มหน้าจออีกครั้ง
【ผู้ใช้หมายเลข 35677 ส่ง ริบบิ้นธารดารา ให้สตรีมเมอร์ ×30】（ดาว 20000 ×30）
【ผู้ใช้หมายเลข 35677 ส่ง มหาสมุทรบุปผาซิงคง ให้สตรีมเมอร์ ×30】（ดาว 28888 ×30）
【ผู้ใช้หมายเลข 35677 ส่ง ดาราร่วงรวมเป็นทะเล ให้สตรีมเมอร์ ×30】（ดาว 20000 ×30）
【ผู้ใช้หมายเลข 35677 ส่ง ตำหนักดวงดารา ให้สตรีมเมอร์ ×30】（ดาว 30000 ×30）
เอฟเฟกต์แทบจะท่วมทั้งหน้าจอ ผลิบานสลับกันไปมา ราวกับดอกไม้ไฟอลังการที่จุดขึ้นเพื่อเขาคนเดียว
【ผู้ใช้หมายเลข 35677: เพราะมาก ฉันชอบ แล้วก็หวังว่าคุณจะอารมณ์ดีขึ้นนะ】
อีกฝ่ายรู้สึกได้ว่าตอนร้องเพลงนี้ อารมณ์ของสตรีมเมอร์ดูไม่ค่อยปกติ
หลินชิงอวี่นิ่งงัน
ไม่คิดเลยว่าคุณผู้ใช้จะสังเกตเห็นความหม่นหมองที่เขาซ่อนไว้ในเสียงเพลง
เขาเงียบไปหลายวินาที ก่อนเอ่ยเสียงเบา «ขอบคุณคุณผู้ใช้สำหรับของขวัญนะ ตอนนี้ฉันมีความสุขมาก»
หยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็เสริมว่า «จริง ๆ นะ»
【โห คุณผู้ใช้นี่สายเปย์ตัวพ่อเลย!】
【นี่สินะโลกของคนรวย เพลงเดียวแลกของขวัญระดับท็อปตั้งสี่ชุด ฉันอิจฉาแล้ว อิจฉาจริง ๆ】
【อิจฉาจัง ร้องเพลงเดียวก็ได้เงินตั้งเยอะ ฉันก็ร้องเป็นนะ!】
【คนข้างบนเก่งจริงก็เปิดไลฟ์ร้องสิ ดูว่าจะมีใครส่งของขวัญให้ไหม (กลอกตา)】
【สตรีมเมอร์ร้องเพราะจริง ๆ เสียงก็เพราะด้วย】
【คุณผู้ใช้คงเป็นไอดีสำรองของเศรษฐีคนไหนหรือเปล่า?】
【ใครจะไปรู้ล่ะ?】
ข้อความในแชตยังคงเลื่อนผ่าน จำนวนผู้ชมออนไลน์เพิ่มขึ้นเป็นกว่าพันคนแล้ว
ของขวัญระลอกนั้นจากคุณผู้ใช้ดันห้องไลฟ์ขึ้นไปอยู่แถวหน้าของอันดับรายชั่วโมง ทำให้ยอดการมองเห็นเพิ่มขึ้นหลายเท่า
«เพลงต่อไปเอาเส้นทางย้อนกลับของความรักแล้วกัน» หลินชิงอวี่หาเสียงดนตรีประกอบจนเจอ เสียงกีตาร์ช่วงนำดังขึ้น สดใสและอบอุ่น แตกต่างจากเพลงเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง
«เพลงนี้ร้องให้ฟ้าคราม แล้วก็ทุกคนที่กำลังดูไลฟ์อยู่นะ»
เซี่ยอีอีที่อยู่อีกฝั่งของหน้าจอชะงักไป มือกุมอกไว้แล้วฉีกยิ้มกว้าง
หัวใจก่อนจากลาก็แกว่งไกวดั่งชิงช้า
น้ำตาทำได้เพียงเอ่ยคำขอโทษหลังหันหลังจากไป
จากแรกพบจนถึงคำลา
กลับสู่จุดเริ่มต้น แสงรุ่งอรุณปรากฏอีกครั้ง
ความรักหยุดเวลาไว้
บนเส้นทางย้อนกลับของความรัก
ยังคงเฝ้ารอวันที่จะได้พบกัน
ท้องฟ้าจะสดใส หัวใจจะอบอุ่น
แสงตะวันอยู่ระหว่างปลายนิ้ว
เรื่องราวเทพนิยายเริ่มต้นขึ้น
วันหนึ่งเราได้พบกันอีกครั้ง
ใบหน้าของเรายังคงเหมือนวันวาน
ท่วงทำนองเพลงนี้สดใสขึ้นเล็กน้อย ยามหลินชิงอวี่ร้อง ปลายเสียงจะยกสูงขึ้นนิด ๆ แฝงความอบอุ่นอ่อนโยนและผ่อนคลาย
เซี่ยอีอีซุกหน้าลงกับหมอนอิง รู้สึกว่าตัวเองหมดทางเยียวยาแล้วจริง ๆ
เธอเพิ่งสาบานว่าจะไม่ติดตามสตรีมเมอร์คนไหนแท้ ๆ ยังไม่ถึง 48 ชั่วโมง ตอนนี้กลับเริ่มรู้สึกว่าเสียงเพราะ ๆ บนโลกนี้ก็คู่ควรแก่การใส่ใจอย่างจริงจัง
เธอเงยหน้าขึ้น แล้วกดเปิดแถบของขวัญอีกครั้ง
【ฟ้าครามรอพบรัก ส่ง โน้ตเพลงแห่งรัก ให้สตรีมเมอร์ ×99】（ดาว 299 ×99）
เอฟเฟกต์รูปหัวใจปกคลุมเต็มหน้าจอ โน้ตเพลงรูปหัวใจสีชมพูทยอยลอยขึ้นมาจากด้านล่าง
【ฟ้าครามรอพบรัก: เพลงนี้ร้องให้ฉันใช่ไหม! สตรีมเมอร์ร้องเพราะมากเลย!】
หลินชิงอวี่ร้องท่อนสุดท้ายจบ ปิดเสียงดนตรีประกอบ แล้วเห็นข้อความของฟ้าคราม จึงหัวเราะเบา ๆ
เสียงหัวเราะนั้นถูกไมโครโฟนรับไว้ แล้วส่งผ่านกระแสไฟฟ้าไปถึงหูของทุกคน
«อืม ร้องให้เธอนั่นแหละ» เขาตอบ
เซี่ยอีอีฟุบลงไปทันที
ข้อความบนหน้าจอไหลเร็วขึ้นกว่าเดิม
【สตรีมเมอร์หัวเราะแล้ว พวกคุณได้ยินไหม! ฉันไม่ไหวแล้ว (นอนแผ่)】
【เสียงเย็น ๆ พอหัวเราะแล้วแรงทำลายล้างเพิ่มเป็นสองเท่า เลือดฉันหมดหลอดแล้ว (เลือดกำเดาไหล)】
【ห้องไลฟ์นี่มันยังไงกัน เสียงสตรีมเมอร์ก็เพราะ ร้องเพลงก็เพราะ พูดก็เพราะ หัวเราะก็ยังเพราะอีก ไม่คิดจะให้คนอื่นมีชีวิตอยู่เลยหรือไง (คลั่ง)】
【มารายงานตัวมือใหม่ค่ะ ที่นี่คือสวรรค์ของคนคลั่งเสียงใช่ไหม ฉันกดติดตามแล้ว ต่อไปห้องนี้จะเป็นห้องประจำของฉัน (หมุนตัว)】