วันเปิดร้านหนังสือ ถนนสายหลักของตลาดตะวันออกพลันแน่นขนัดจนแทบไม่มีช่องให้เดิน
ร้านตั้งอยู่ตรงทางเข้าตลาดตะวันออก เป็นอาคารสามชั้นที่ดีที่สุดในละแวกนั้น หน้าต่างซึ่งหันสู่ถนนเปิดกว้างทุกบาน บนขอบหน้าต่างเรียงรายด้วยหนังสือพิมพ์ใหม่เป็นตั้ง กลิ่นหมึกหอมกรุ่นลอยไปไกลจนคนอีกฟากถนนยังได้กลิ่น
หน้าประตูติดกระดาษแดงแผ่นหนึ่ง เขียนไว้สามบรรทัดว่า: คัมภีร์หลุนอี่ว์เล่มละ 30 อีแปะ คัมภีร์กตัญญูเล่มละ 20 อีแปะ อักษรพันตัวเล่มละ 15 อีแปะ จำกัดคนละ 3 เล่ม
ใต้กระดาษแดงมีเสี่ยวเอ้อสวมชุดสีเขียวยืนอยู่ ในมือถือหนังสือปึกหนึ่ง พอเห็นผู้คนก็ร้องเรียกทันทีว่า “หนังสือใหม่เปิดขายแล้ว! สามวันแรกเล่มละ 30 อีแปะ มาก่อนได้ก่อน!”
บัณฑิตหนุ่มคนแรกที่เบียดมาถึงด้านหน้ากำเหรียญทองแดงไว้ในมือแน่น เขาเข้าไปยืนหน้าหีบเก็บเงิน จ้องหนังสือเล่มนั้นอยู่นาน ก่อนถามว่า “30 อีแปะหรือ? จริงหรือ?”
เสี่ยวเอ้อพยักหน้า “30 อีแปะ ไม่หลอกลวงคนแก่หรือเด็ก”
บัณฑิตหนุ่มชะงักไปสองอึดใจ จู่ ๆ ก็ฟาดเหรียญทองแดงลงบนหีบเก็บเงิน “เอามาเล่มหนึ่ง คัมภีร์หลุนอี่ว์!”
เขารับหนังสือมา พลิกดูสองหน้าแล้วก็พลิกอีกสองหน้า จากนั้นหันไปตะโกนบอกผู้คนด้านหลังว่า “เป็นหนังสือใหม่จริง ๆ! ตัวอักษรชัดเจน กระดาษก็ดี!”
ผู้คนด้านหลังเบียดเข้ามาทันที
ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม หน้าร้านหนังสือก็มีแถวยาวเหยียด ตั้งแต่ถนนสายหลักของตลาดตะวันออกยาวไปจนพ้นปากตรอก
บางคนซื้อได้ก็เปิดอ่านตรงนั้น บางคนกอดหนังสือทรุดนั่งร้องไห้ตรงมุมกำแพง
ชายชราสวมเสื้อคลุมผ้าหยาบคนหนึ่งยืนอยู่ในแถว มือกำเหรียญทองแดงไว้กำหนึ่ง ปากพึมพำว่า “30 อีแปะ... เดิมทีข้าคิดว่าต้องเก็บเงินทั้งปีกว่าจะซื้อคัมภีร์หลุนอี่ว์ได้สักเล่ม วันนี้จ่ายเพียง 30 อีแปะก็ซื้อได้แล้ว...”
เมื่อข่าวแพร่ไปทั่วเมืองฉางอัน หลี่ลี่จื้อกำลังยืนมองลงมาจากหน้าต่างชั้นสองของร้านหนังสือ
นางกำคัมภีร์หลุนอี่ว์ที่เพิ่งพิมพ์เสร็จไว้ในมือ พลิกดูสองหน้าแล้วปิดลง มองแถวยาวเหยียดเบื้องล่าง สีหน้าทั้งยินดีทั้งประหม่า
ฉินหวยจิ่นพิงเสาอยู่ข้าง ๆ ยกถ้วยชาขึ้นจิบ
“มองอะไรอยู่?”