มื้อค่ำจบลง
ทั้งครอบครัวพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกันอยู่ไม่กี่คำ
ท้องฟ้ามืดสนิทลงแล้ว
ราตรีปกคลุมทั่วทั้งหมู่บ้านพักอาศัย เงียบสงัดเป็นพิเศษ
หลินหยวนเก็บกวาดเล็กน้อย ก่อนเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำล้างหน้า
สายน้ำเย็นเฉียบชะล้างความเหนื่อยล้าจากร่างกายจนหมดสิ้น
เขาเงยหน้ามองตัวเองในกระจก
ใบหน้าในกระจกมีเส้นสายคมชัด คิ้วตาหล่อเหลา เครื่องหน้าประณีตมองเท่าไรก็ไม่เบื่อ
ผิวขาวผ่องจากการได้รับการดูแลมาเป็นเวลานาน แม้เพิ่งฟื้นตัวจากอาการป่วยหนัก ก็ยังปกปิดความโดดเด่นของรูปโฉมไว้ไม่มิด
ต้องยอมรับว่าใบหน้าของเจ้าของร่างเดิมหล่อจริง ๆ
หลินหยวนมองไปมาพลางอดยิ้มบาง ๆ อย่างผ่อนคลายไม่ได้
ตอนนี้ได้ร่างใหม่ที่หล่อเหลาแบบนี้มา เขาดีใจจนบรรยายไม่ถูก
สิ่งเดียวที่น่าเสียดายคือช่วงที่นอนโรงพยาบาลหลายวัน ไม่มีใครช่วยดูแล
ผมยุ่งเหยิงและมันเยิ้ม ดูค่อนข้างโทรมอยู่บ้าง
วันหลังคงต้องหาเวลาไปตัดผม จัดการให้ดูเรียบร้อยสักหน่อย
ล้างหน้าอาบน้ำเสร็จ หลินหยวนก็หันกลับไปยังห้องนอนใหญ่
ห้องนอนตกแต่งเรียบง่ายและสะอาดสะอ้าน
ทุกมุมสะท้อนสไตล์เย็นชาและมีระเบียบของหลินวั่นโหรว
ในห้องเปิดไว้เพียงไฟหัวเตียงดวงเล็กที่สลัวราง
ทัศนวิสัยพร่าเลือนและนุ่มนวล
บนเตียง หลินวั่นโหรวเข้านอนไปก่อนแล้ว
เธอสวมชุดนอนอยู่บ้านสะอาดเรียบร้อย คลุมผ้าห่มบาง ๆ ร่างบอบบางนอนหันหลังให้ด้านนอกตลอดเวลา
