สิ้นเสียง ทุกคนตกอยู่ในความเงียบงันเนิ่นนาน
พอดีช่วงนั้นผู้กำกับเดินยิ้มร่าเข้ามา
ผู้กำกับสูงประมาณหนึ่งเมตรเจ็ดสิบ ใส่ชุดดำทั้งตัว นอกนั้นยังสวมเสื้อกั๊กทำงานสีดำทับ เสื้อกั๊กเต็มไปด้วยกระเป๋าสารพัด แต่พุงกลมปุ๊กจนเสื้อกั๊กติดกระดุมไม่ได้เลย
ฟ่านถ่งเดินเข้ามา กวาดตามองแขกรับเชิญ แล้วยิ้มกว้าง "สวัสดีแขกทุกท่าน ผมคือฟ่านถ่ง ผู้กำกับใหญ่มหกรรมเด็กฝึกหัดมือฉมัง ตอนนี้..."
ทันใดนั้น ซ่งหมิงชวนก็เอ่ยขัดเบาๆ "ผู้กำกับครับ ตอนนี้แขกทุกคนรู้แล้วว่าสามท่านกับจู้อวี่ไป๋นั่งรถไฟความเร็วสูง อีกชั่วโมงถึงจะมาครับ"
ฟ่านถ่งชะงัก แล้วตบหน้าผากตัวเอง
เขาพูดดีๆ "ถ้าอย่างนั้นเรารอก่อน"
แต่คอมเมนต์ในห้องไลฟ์กลับครึกครื้นขึ้นมา
'จู้อวี่ไป๋เป็นอะไรไป รู้อยู่ว่าต้องถ่ายรายการแต่ยังให้แขกคนอื่นรอนาน'
'เพราะไม่มีเงินน่ะสิ ตอนหมิงชวนไปเรียนต่อโทที่ประเทศดีก็อยู่หอพักเดียวกับจู้อวี่ไป๋ สนิทกันพอควร จู้อวี่ไป๋ฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี ต้องใช้ชีวิตด้วยทุนการศึกษาทุกปี'
'เหอะๆ หมิงชวนไม่ใช่เพื่อนรักอะไรกับเขาหรอก'
'ใช่แล้ว ใครจะไปเป็นเพื่อนกับคนที่ลอกวิทยานิพนธ์จบการศึกษาระดับปริญญาโทของตัวเองกัน'
'หมิงชวนนี่ใจดีเกินไป รู้ว่าตอนนี้จู้อวี่ไป๋ลำบาก กลับประเทศมาก็ไม่มีโรงพยาบาลไหนรับ เลยชวนเขามาออกวาไรตี้ ผลวันแรกที่เปิดกล้องก็มาสาย คนนี้นี่แย่จริงๆ'