จู้อวี่ไป๋ไม่คิดว่าตัวเองจะมาเจอน้องสาวที่นี่ หูอื้อขึ้นมาทันที พลันรู้สึกว่าภาพตรงหน้านั้นพร่ามัวยิ่งนัก
วินาทีนั้นเอง เขาสัมผัสได้ว่าจู้สือยวนกำลังเดินมาทางตน
ใกล้ขึ้นทุกที
จู้อวี่ไป๋รู้สึกว่าหน้าอกเต้นระรัวไม่หยุด หลังมีเหงื่อเย็นซ่านออกมา
เขาไม่ได้กลับบ้านมาสามปีแล้ว แต่หลังจากรู้ว่าสือหรานกับจู้สือยวนถูกสลับตัวกัน แม้จะตกใจไม่น้อย แต่เมื่อน้องสาวแท้ ๆ กลับมา ศักดิ์ศรีพี่ชายรองอย่างตนก็จะต้องแสดงออกให้ได้ นับแต่นั้นมาเขาแทบจะวิดีโอคอลกับน้องสาวทุกสัปดาห์
เพียงแต่ว่าสองเดือนมานี้ เขาไม่ได้เปิดวิดีโอคอลกับจู้สือยวนอีก ส่วนใหญ่คุยกันด้วยข้อความเสียง
การพบหน้ากันครั้งนี้กะทันหันเกินไป จู้อวี่ไป๋เองก็ไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน ในใจก็หวังว่าน้องสาวจะจำตนไม่ได้
ทว่า ในขณะที่จู้อวี่ไป๋กำลังคิดฟุ้งซ่าน จู้สือยวนก็มายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
จู้สือยวนเอง จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า
"คุณซ่ง ดิฉันมีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจ"
ซ่งหมิงชวนได้ยินจู้สือยวนเรียกตน ก็สะดุ้งไปชั่วขณะ ใจพลันรู้สึกประหลาดพิกล แต่ก็ไม่กล้าล่วงเกินจู้สือยวน จึงได้แต่เงียบปากไม่พูด
ดวงตาดำขลับงดงามของจู้สือยวนจ้องมองซ่งหมิงชวนอย่างพินิจ ทว่า น้ำเสียงกลับเฉียบขาดยิ่งนัก: "เมื่อครู่คุณเอาแต่บอกเราว่าคุณกับเขาเป็นเพื่อนรักกัน แม้จู้อวี่ไป๋จะลอกผลงานวิชาการของคุณ แต่คุณก็ยังยกโทษให้ และอยากกลับไปเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันอีกครั้ง ใช่หรือไม่"
ซ่งหมิงชวนไม่รู้ว่าทำไมจู้สือยวนจึงพูดเช่นนี้ ทว่า ก็ยังคงพยักหน้า