คะแนนเต็ม?
คำพูดของจวงซวี่ชิวก่อให้เกิดความปั่นป่วนไปทั่วห้อง
นักเรียนโรงเรียนมัธยมหนึ่งล้วนเป็นหัวกะทิทั้งนั้น ปกติสอบได้คะแนนเต็มก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่นี่มันห้องสิบสี่นะ!
ถึงแม้คะแนนจะไม่ใช่ของตัวเอง แต่ในใจเพื่อนๆ ก็อดรู้สึกพลอยยินดีไปด้วยไม่ได้
จวงซวี่ชิวเห็นครูประจำชั้นไม่ยอมส่งกระดาษคำตอบให้จู้สือยวนสักที ลูกตาก็กลอกไปมา "ครูครับ ผมช่วยเอาไปให้เพื่อนสือยวนได้นะครับ"
พูดจบ จวงซวี่ชิวก็ถือกระดาษคำตอบ เดินย่องๆ เข้าไปส่งถึงมือจู้สือยวนราวกับขันทีนำราชโองการ
ครูประจำชั้นที่เดิมทีท่าทางฮึกเหิมก็กลายเป็นเหมือนลูกโป่งที่โดนปล่อยลม คาบเรียนต่อมาครูประจำชั้นก็ก้มหน้าก้มตาสอนเรื่องข้อสอบไปตามปกติทั้งที่มีรอยคล้ำดำรอบดวงตา
พอเสียงออดดังขึ้น ครูประจำชั้นก็เห็นผู้อำนวยการยืนอยู่หน้าประตู มองเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ครูประจำชั้น: "..."
วันนี้เขาไม่ได้หาเรื่องจู้สือยวนนะ!
ไม่ทันได้เอ่ยปาก ครูประจำชั้นก็เดินอย่างฝืดเฝื่อนภายใต้สายตาของผู้อำนวยการ เดินตามผู้อำนวยการออกไป
แม้แต่คาบต่อๆ ไปที่เป็นของครูประจำชั้นก็ถูกเปลี่ยนเป็นครูคนอื่น
สองวันต่อมา ผลคะแนนทุกวิชาก็ประกาศออกมาทั้งหมด จู้สือยวนก็ได้อันดับหนึ่งของโรงเรียนตามที่คาดไว้ไม่มีผิด
คนเดียวที่เจ็บปวดก็คือครูสอนภาษาอังกฤษของจู้สือยวน
ครูสอนภาษาอังกฤษเป็นครูที่เพิ่งเริ่มทำงานได้สองปี แต่งตัวทันสมัยทุกวัน พูดจาอ่อนหวาน อารมณ์ดีมาก
ตอนแรกเห็นข้อสอบภาษาอังกฤษของจู้สือยวนที่ได้คะแนน 138 คะแนน เธอก็ดีใจมาก จึงไปอวดกับครูคนอื่นๆ ในห้องพักครู