หลังจากตำรวจจากไป จู้สือยวนหันกลับมามองพวกนักเลงหัวสีฉูดฉาด
ครั้งแรกที่เจอเคออี้กับพวก แต่ละคนมีไอสีดำปกคลุมอยู่รอบตัวในระดับที่ไม่เท่ากัน แต่ตอนนี้มันหายไปหมดแล้ว
เคออี้ถูกจ้องจนขนลุก เขาไม่รู้ว่าจู้สือยวนมองเขาตลอดหมายความว่ายังไง ได้แต่หาเรื่องคุย: "น้องสือยวน ถึงพวกเราจะเป็นนักเลง และก็เก็บค่าคุ้มครองจากเพื่อนนักเรียนจริง แต่พวกเราทำงานแลกเงินนะ"
ในบรรดาโรงเรียนแถวนี้ มีโรงเรียนอาชีวะไห่เฉิงนี่แหละที่เป็น "แกะดำ" ถึงจะพูดเหมารวมว่านักเรียนทุกคนไม่ดีไม่ได้ แต่นักเลงในโรงเรียนนี้ค่อนข้างเยอะ บางคนใจกล้าก็จะรีดไถนักเรียนในโรงเรียนหรือต่างโรงเรียน
นักเรียนส่วนใหญ่ก็กลัว เลยยอมจ่าย แต่นักเรียนบางคนที่ถูกเรียกเก็บเงินก็ยอมสู้ บอกครูหรือผู้ปกครอง
แต่พวกนักเลงพวกนี้ก็หนังเหนียวไม่กลัวน้ำร้อนลวก ยังเป็นผู้เยาว์ เรื่องก็ไม่ใหญ่โต ถึงถูกจับได้ก็แค่โดนภาคทัณฑ์ เงียบไปสองวันก็ลุยต่อ
จนนักเรียนหลายคนที่โดนรีดไถทุกข์ทรมานแสนสาหัส
ตอนนั้นสือหรานสอบเข้า ม.ปลาย ได้คะแนนเละเทะ ขึ้นได้แค่โรงเรียนอาชีวะข้างๆ จู้เหย่กลัวสือหรานโดนรังแก บางทีช่วงพักยังต้องวิ่งไปดูสือหราน ไปๆ มาๆ ก็รู้จักกับเคออี้และพวก
พอลองคุยกันดู จู้เหย่ก็พบว่านี่ก็เป็นช่องทางหาเงินทางหนึ่ง
พวกเขาจะไม่ถามเงินเยอะจากเพื่อนที่โดนรีดไถ อยากให้เท่าไหร่ก็ให้เท่านั้น แต่ขอแค่ให้ พวกเขาก็จะรับเงินแล้วทำงาน ก็คืออัดพวกนักเลงที่เก็บค่าคุ้มครองซะจนไม่กล้ามาหาเรื่องเพื่อนที่โดนรีดไถอีก