ว่ากันตามตรง ผลการเรียนและประวัติของซ่งหมิงชวนถือว่ายอดเยี่ยมมากเมื่อเทียบกับคนส่วนใหญ่
แต่เมื่อเทียบกับกลุ่มบุตรแห่งสวรรค์แล้ว ซ่งหมิงชวนก็เทียบไม่ติดเลย
คนที่ไปเรียนต่อต่างประเทศที่ประเทศดีได้ ล้วนแต่เป็นระดับหัวกะทิของโรงเรียนทั้งนั้น ยิ่งกว่านั้นซ่งหมิงชวนไม่ไปเทียบกับคนอื่น กลับดันทุรังจะเทียบกับที่หนึ่ง นี่มิใช่หาทางทรมานตัวเองหรือ?
จู้สือยวนพูดไม่ออกเลย
เคยเห็นคนไม่เก็บกดตัวเอง แต่ไม่เคยเห็นคนไม่เก็บกดตัวเองขนาดนี้มาก่อน
ตัวเองความสามารถไม่พอ ยังจะโทษคนที่สอบได้ที่หนึ่งอีก
เป็นไปตามคาด ซ่งหมิงชวนเบิกตากว้างพลางพูดอย่างตื่นเต้นว่า "ฉันพูดผิดตรงไหน? จู้อวี่ไป๋เอาแต่เรียนหนังสือ ยังชอบยั่วกิเลสผู้หญิงอีก..."
"แล้วหลังจากนั้นล่ะ?"
จู้สือยวนไม่อยากฟังคำพูดสุดโต่งของซ่งหมิงชวนอีก ใช้มนตร์ตัดบทโดยตรง
สมใจ ซ่งหมิงชวนแม้ในใจจะคับแค้น แต่ก็ยอมจำนน: "หลังจากนั้นก็คือนักพรตเฒ่าคนนั้นให้ยันต์ฉันมาแผ่นหนึ่ง ให้ฉันสอดเข้าไปในร่องของเทวรูปเทพชั่ว แล้วใช้เลือดเพียงเล็กน้อยบูชาเทวรูปทุกวัน ทำแบบนี้ไม่ถึงครึ่งปี จู้อวี่ไป๋ก็จะถ่ายโอนชะตาชีวิตทั้งหมดมาให้ฉันเอง"
พูดจบ ในห้องผู้ป่วยก็ไร้เสียงผู้ใด
จู้สือยวนเก็บเข็มเงินด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่ถึงหนึ่งนาที ซ่งหมิงชวนก็รู้สึกเจ็บปวดทั่วร่างจนทนไม่ไหวอีกครั้ง ทั่วทั้งตัวเหมือนถูกไฟลวก ซึ่งทำให้เขาหวาดผวาอย่างยิ่ง