"แผ่นพระ...ที่เปื้อนเลือดน่ะหรือ?"
ต่อให้ผ่านโลกมามาก เจ้าหน้าที่ไป๋ก็ยังสะดุ้งกับคำพูดของจู้สือยวน
จู้สือยวนพยักหน้า "แผ่นพระนี้ตาพระเจ้าเหลือแต่ตาขาว ยิ้มกว้าง กลิ่นอายแค้นรุนแรงมาก น่าจะเป็นพระชั่วร้ายที่เชิญออกมาจากป่าลึก"
เจ้าหน้าที่ไป๋ได้ยินก็มองไปที่แผ่นพระตกพื้นโดยไม่รู้ตัว รู้สึกเย็นวาบขึ้นจากฝ่าเท้า
"ถ้าเป็นพระความหมายไม่ดี แล้วทำไมหลายปีมานี้หลิงโจวถึงไม่เป็นอะไรเลย?"
"พระชั่วร้ายก็คือภูตปิศาจที่บำเพ็ญอยู่ในป่าลึกจนมีอายุยืนยาว หรือวิญญาณที่ตายในต่างแดนแล้วบำเพ็ญจนกลายเป็น พวกมันจะอยู่รอดก็ต้องมีคนคอยเซ่นไหว้ ถ้าไร้ธูปเทียนและกลิ่นอายแค้น มันก็กลายเป็นพระตาย สุดท้ายสลายสูญไป หลิงโจวฆ่าคน กลิ่นอายอัปมงคลกับแค้นแรงกล้า ย่อมเป็นอาหารชั้นดีให้พระชั่วร้ายตนนี้ พอพระชั่วร้ายเกิดสติปัญญาขึ้นมา หลิงโจวก็ถึงเวลาตาย"
น่าเสียดายที่ถูกเธอมองออก พระชั่วร้ายคงจะปกป้องตัวเอง ยอมทิ้งร่างเทวรูปที่เก็บได้จนหนีไป
คราวนี้คงอีกยาวนานนับร้อยปีกว่าพระชั่วร้ายจะบำเพ็ญจนมีรูปร่างได้อีกครั้ง
"เจ้าหน้าที่ไป๋ พระชั่วร้ายหนีไปแล้ว แต่บนแผ่นยังเปื้อนกลิ่นอายอัปมงคลอยู่ เวลาปกติต้องระวังให้มาก ไม่งั้นโชคร้ายง่ายนะ"
เจ้าหน้าที่ไป๋: ???
ยังงุนงงอยู่ ลูกศิษย์ของเจ้าหน้าที่ไป๋ก็เดินเข้ามา ยื่นกระดาษแผ่นเล็กให้
จู้สือยวนเหลือบมองหนึ่งที เป็นสลิปเงินเดือน