ในห้องเรียนพลันคึกคักขึ้นทันทีเมื่อเผยจั๋วปรากฏตัว
ข่าวลือเกี่ยวกับเขาในมหาวิทยาลัยจิงมีมากมายเหลือเกิน บ้างก็ว่าเขาไม่เคยเข้าเรียนวิชาที่ไม่เกี่ยวข้องกับสาขาของตัวเอง บ้างก็ว่าหลายครั้งที่สภานักศึกษามหาวิทยาลัยเชิญ เขาก็ปฏิเสธทุกครั้ง ไม่ต้องพูดถึงการยอมลดตัวมาเรียนวิชาเลือกของนักศึกษาปีหนึ่ง
เผยจั๋วทำราวกับไม่ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบด้าน ก้าวขายาวตรงไปหาไป๋เถา
เมื่อคืนเขานั่งดูตารางเรียนของไป๋เถาอยู่นาน สุดท้ายก็เลือกวิชาเลือกเศรษฐศาสตร์ข้ามคณะวิชานี้
เนื้อหาของวิชาพอจะเกี่ยวข้องกับสาขาของเขาอยู่บ้าง เหตุผลจึงฟังขึ้นพอสมควร
ไป๋เถาเห็นเขาเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ หัวใจก็พลันเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
ตอนที่เธอคิดว่าเผยจั๋วจะมานั่งข้าง ๆ เขากลับเบี่ยงฝีเท้าไปหยุดตรงที่นั่งด้านหลังเธอพอดี
แฟนสาวบอกไว้ว่าไม่อยากเปิดเผยความสัมพันธ์ในตอนนี้
แม้เผยจั๋วจะไม่เต็มใจนัก แต่ก็ยังจำคำสัญญาของตัวเองได้
เขาวางหนังสือลงบนโต๊ะ เลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลง
นักศึกษาหญิงหลายคนสบตากัน ก่อนจะรีบถือหนังสือขยับเข้าไปหา
“รุ่นพี่เผย ตรงนี้มีคนนั่งหรือยังคะ?”
หญิงสาวที่เอ่ยถามเป็นคนแรกวางกระเป๋าลงข้างเขาไปแล้ว
เผยจั๋วช้อนตาขึ้นมองอย่างเย็นชา “เอาไป”
หญิงสาวหน้าซีด รีบคว้ากระเป๋ากลับมา
เขาพิงพนักเก้าอี้ น้ำเสียงราบเรียบ “ฉันไม่ชอบให้คนอื่นมานั่งข้าง ๆ”
คนอื่น ๆ ที่กำลังจะเข้าไปหา ต่างชะงักฝีเท้าแล้วเปลี่ยนทิศทางกันไป
เพียงครู่เดียว แถวที่เผยจั๋วนั่งก็เหลือเขาเพียงคนเดียว ส่วนสองแถวหน้าและหลังกลับเต็มไปด้วยนักศึกษาที่ได้ข่าวแล้วรีบตามมาดู