ราตรีกาลลดต่ำลง สายลมบนผิวแม่น้ำพัดพาเอาความร้อนอบอ้าวในช่วงต้นฤดูร้อนและไอหมอกมาปะทะใบหน้า เรือบรรทุกสินค้าสามเสากระโดงขนาดมหึมาสองลำแล่นตัดกระแสน้ำที่กระเพื่อมเป็นระลอกอย่างนุ่มนวลท่ามกลางความมืดมิด ส่งเสียง "ซ่า ๆ" แผ่วเบา
บนดาดฟ้ากลางแจ้งเล็ก ๆ นอกห้องโดยสารเดี่ยวชั้นบนสุดของเรือใหญ่ บัดนี้สว่างไสวด้วยแสงไฟ และกลิ่นหอมของเนื้ออบอวลไปทั่ว
ในคืนแรกที่ขนย้ายขึ้นเรือ เพื่อเป็นการขอบคุณกัปตันโจวที่มาตามนัดหมาย และเพื่อความเป็นสิริมงคลแก่การเดินทางไกลสู่แดนใต้ที่ไม่มีใครคาดเดาได้ของหมู่บ้านหนานหู หวังอิงได้ขอใช้ห้องครัวเล็กส่วนตัวบนชั้นบนสุดเป็นการเฉพาะ งัดเอาฝีมือติดตัวออกมาจัดเตรียมงานเลี้ยงที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง
"กับข้าวมาแล้ว!"
ด้วยน้ำเสียงสดใสของหวังอิง อาหารจานหลักที่ทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติเพียบพร้อมถูกยกมาตั้งบนโต๊ะกลมใหญ่กลางดาดฟ้าเรือ
กุ้งอบน้ำแดงสีแดงสดระ หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงเปื่อยยุ่ยจนแทบละลายออกจากกระดูก ปลาแมนดารินผัดซอสเปรี้ยวหวานห่อหุ้มด้วยน้ำซอสเข้มข้น และซุปไก่พื้นบ้านกับเห็ดป่าชามโตที่โรยหน้าด้วยต้นหอมสดเขียวกรอบ
ไม่เพียงแต่อาหารเหล่านี้จะใช้วัตถุดิบอย่างเต็มที่แล้ว หวังอิงยังแอบใส่ผงชูรส ซอสหอยนางรม และเครื่องปรุงสมัยใหม่ที่โจวตู้เจวียนนำกลับมาจากยุคใหม่ กลิ่นหอมเกินต้านนั้นลอยไปตามลมแม่น้ำ ยั่วให้เหล่าชายฉกรรจ์ที่นอนอยู่บนแผ่นไม้รวมชั้นล่างถึงกับกลืนน้ำลายดังเอี๊ยด
ผู้ที่นั่งล้อมโต๊ะอยู่นี้ คือแกนนำหลักของการอพยพลงใต้ของหมู่บ้านหนานหูในครั้งนี้ โจวจงซิ่น โจวตู้เจวียน ผู้เฒ่าใหญ่บ้านเหอ และหลิวไป๋ผู้เป็นดั่งกำลังข่มขวัญทางทหาร แขกคนสำคัญคือนายท้ายเรือใหญ่—กัปตันโจว