เหตุใดถึงว่าเป็นโชคใหญ่เล่า? ก็เพราะฮวาโต้วซานมีหลากหลายพันธุ์ ทั้งทางเหนือและทางใต้ก็แตกต่างกันไป
มีพันธุ์หนึ่งในยุคใหม่ใกล้สูญพันธุ์เต็มที จัดเป็นสิ่งมีชีวิตล้ำค่าที่ทางราชการคุ้มครอง
พันธุ์เหล่านี้ล้วนถูกห้ามตัดโค่น สิ่งที่หมุนเวียนในตลาดจึงเป็นของเก่าทั้งสิ้น
หากพบไม้ที่เพิ่งตัดใหม่เมื่อใด ต้องถูกราชการตรวจสอบอย่างเข้มงวด สืบหาที่มาจนถึงต้นตอแน่นอน
ฉะนั้น แม้ในแคว้นต้าอวี่จะพบเห็นพันธุ์พวกนี้เกลื่อนกลาด แต่ก็ห้ามนำไปขายในยุคใหม่เป็นอันขาด ไม่เช่นนั้นเมื่อทางการสืบถึงต้นตอ โจวตู้เจวียนก็จะถูกเปิดเผย
ทว่าสนไห่หลัวต่างออกไป แม้จะล้ำค่าไม่แพ้กัน แต่ไม่ถึงขั้นใกล้สูญพันธุ์ บางแห่งยังมีปลูก ทว่าที่มีอายุยืนยาวนั้นพบน้อย
นับว่าล้ำค่าอย่างพอเหมาะ คือขายได้ราคาดี และไม่ถูกสอบสวน
ดังนั้น เมื่อโจวตู้เจวียนพบแนวสนไห่หลัวเป็นหย่อมๆ นางก็รู้สึกประหนึ่งว่าโชคเข้าข้างยิ่งนัก
ถึงตอนนี้ยังจะมีอะไรให้กล่าวอีกเล่า พับแขนเสื้อขึ้นแล้วเริ่มงานเลยก็แล้วกัน!
เพราะสนไห่หลัวเหล่านี้จะสามารถนำกำไรมหาศาลในยุคใหม่ได้ และในแคว้นต้าอวี่ตอนนี้พวกเขาก็มีเงินสดในมือมากมายเพียงพอ โจวตู้เจวียนจึงควักค่าจ้างให้ชาวบ้านหมู่บ้านหนานหูโดยไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย
จ่ายตามจำนวนลำต้น สนไห่หลัวหนึ่งต้นให้ค่าตอบแทนสองตำลึง หากอายุมากกว่านั้น ทุกสิบปีเพิ่มให้อีกครึ่งตำลึง