ความจริงแล้ว หนึ่งเดือนมีพัดปักห้าหกเล่ม ราคาเล่มละสามสิบตำลึง รายได้สุทธิก็อย่างน้อยหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึงแล้ว
สำหรับครอบครัวธรรมดา นี่นับเป็นรายได้ที่ดีมากทีเดียว กระทั่งคหบดีและเจ้าที่ดินบางคน อาศัยรายได้จากไร่นาอย่างเดียว หนึ่งเดือนก็อาจไม่ได้ถึงร้อยตำลึง
ไม่เพียงพอซื้อโอสถบำรุงร่างกายให้ท่านลุงเท่านั้น หากแต่ส่งเสียให้ท่านลุงไปศึกษาหาความรู้ระยะยาวถึงสำนักปรมาจารย์ในตัวเมือง ก็ไม่มีปัญหาใด ๆ
ปีหนึ่งก็ได้กว่าหนึ่งพันตำลึง ครอบคลุมค่าใช้จ่ายทั้งครอบครัวยังมั่งคั่งเหลือเฟือ
แต่โจวตู้เจวียนเห็นว่ายังไม่พอ อย่างแรก ปีหน้าปีโป้นี้ภัยธรรมชาติโรคห่าระบาด ถึงตอนนั้นสิ่งของทุกอย่างจะขึ้นราคา ทั้งต้องเตรียมเงินให้มากพอระหว่างหลบหนีภัยพิบัติ ไม่รู้ว่าจะต้องหนีไปนานแค่ไหน ระหว่างทางก็ต้องใช้เงิน หากหาที่ตั้งรกรากได้ก็ต้องใช้เงินอีก
ร่างกายของท่านลุงเช่นนี้ ระหว่างทางยังต้องว่าจ้างคนที่วางใจได้และบุ๋นสูงในราคาสูงอีกหลายคน ทั้งหมดนี้ต้องใช้เงิน
อีกอย่าง หากเฉินหมิงจูทราบว่าหนึ่งเดือนผลิตได้มากสุดแค่ห้าพัด นางต้องร้องไห้ฟูมฟายในห้องส้วมเป็นแน่
จากประสบการณ์รับซื้อของป่าสด แนวคิดหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นในหัวของโจวตู้เจวียนอย่างรวดเร็ว
นางเอ่ยตรง ๆ ว่า "ท่านน้าสะใภ้ ข้าคิดว่าโอกาสหาเงินเช่นนี้ยากจะได้มายิ่งนัก หายากนักที่มีแห่งใดอยากได้เท่าใดก็รับซื้อเท่านั้น
หากเราละทิ้งโอกาสนี้เสีย ขายพัดปักเพียงเดือนละห้าหกเล่ม ช่างน่าเสียดายยิ่ง