ผู้เฒ่าโจวนั่งอยู่กลางโต๊ะพับสามตัวที่ต่อติดกัน บนโต๊ะปูแผ่นรองตัดอาหารยาวพิเศษซึ่งต่อเข้าด้วยกัน นางยิ้มแย้มสอนเด็ก ๆ ปั้นเนื้อบดกลม ห่อเซี่ยงหลิง แผ่นเนื้อม้วน และสิ่งอื่น ๆ อย่างอารมณ์ดี
ของเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่หมู่บ้านหนานหูทำขึ้นทุกปีในเทศกาลตรุษจีน เรียกรวมกันว่าของทอด
แต่ในปีก่อน ๆ ของเหล่านี้ก็ใช่ว่าทุกครัวเรือนจะหารับประทานได้ เพียงครอบครัวใหญ่ที่มีสมาชิกสามสิบคน อาจจะซื้อเนื้อสักสองสามชั่ง เอามาทอดพอเป็นสัญลักษณ์เล็กน้อย ให้ทุกคนในบ้านได้ลิ้มรสกันคนละนิดละหน่อย ก็ถือว่าได้เตรียมการสำหรับปีใหม่แล้ว
ถึงกระนั้น เด็ก ๆ ก็ยังดีอกดีใจเป็นอย่างยิ่ง ตรุษจีนคือสิ่งที่พวกเขาตั้งตารอมากที่สุดในรอบปี
ตระกูลโจวก็เช่นกัน ต่อให้คนในตระกูลล้วนฉลาดหลักแหลมและขยันขันแข็ง มีที่นามากกว่าคนอื่นสองสามหมู่ อย่างมากที่สุดก็เพียงมีเสื้อผ้าใหม่ให้เด็ก ๆ คนละหนึ่งชุด และในวันส่งท้ายปีเก่าหรือไม่กี่วันปีใหม่ ก็ได้กินข้าวละเอียดเพิ่มอีกสองสามมื้อ แค่นี้ก็เกินกว่านั้นแล้ว
เพียงเท่านี้ก็ยังทำให้หลายครัวเรือนในหมู่บ้านต่างอิจฉา ใครต่อใครพากันกล่าวว่าชีวิตของตระกูลโจวในหมู่บ้านหนานหูนั้นดีเลิศประเสริฐศรี
แต่ปีนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว หลังจากครึ่งปีที่ทั้งครอบครัวช่วยกันหาเงิน ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มความสามารถ ป้าสะใภ้ใหญ่และป้าสะใภ้รองดูแลโรงเพาะเลี้ยง มีค่าจ้างเดือนละแปดตำลึง เมื่อถึงต้นปีหน้าไก่และสุกรจากฟาร์มทั้งสองแห่งสามารถออกสู่ตลาดได้ ก็ยังจะได้รับค่าตอบแทนอีกก้อนหนึ่ง