เมื่อหลิวจิ่งหยวนตะโกนขึ้นเช่นนั้น ทุกคนในลานบ้านต่างก็เห็นโจวตู้เจวียนที่ยืนอยู่ตรงประตูลาน
ผู้คนต่างวางงานที่กำลังทำอยู่ในมือ แล้วกล่าวเชื้อเชิญโจวตู้เจวียนเข้าไปด้วยความกระตือรือร้น
ทุกคนต่างรู้แก่ใจดีว่า ชีวิตความเป็นอยู่ที่ค่อย ๆ ดีขึ้นตั้งแต่ต้นปีมานี้เป็นเพราะผู้ใด ทั้งหมดล้วนอาศัยโจวตู้เจวียน ผู้เฉลียวฉลาด สุขุม และน่าเชื่อถือที่สุดในตระกูลโจว!
คนในลานบ้านนี้ผู้ใดบ้างที่ไม่เคยได้รับความช่วยเหลือจากโจวตู้เจวียนไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม?
โจวตู้เจวียนได้กลายเป็นเสาหลักในใจของพวกเขา เป็นผู้ตัดสินใจที่ทรงไว้ซึ่งอำนาจสูงสุด สิ่งใดที่โจวตู้เจวียนจัดแจง ทุกคนมีแต่เพียงปฏิบัติตาม โดยไม่เอ่ยถามแม้สักคำ
อย่างไรเสีย เมื่อตู้เจวียนทำสิ่งใด ย่อมมีเหตุผลของนาง!
หวังอิงเก็บของทอดที่ทอดเสร็จแล้วใส่ตะกร้าเล็กใบหนึ่ง แล้วสวมเข้าที่ข้อศอกของโจวตู้เจวียนโดยตรง พลางกล่าวว่า “มา นี่ล้วนพึ่งทอดเสร็จใหม่ ๆ ยังร้อน ๆ อยู่ เจ้าก็สะพายไว้เช่นนี้ ค่อย ๆ กิน กินไปพลางเดินเล่น กินได้ทุกที่ อยากกินเมื่อใดก็กิน!”
โจวตู้เจวียนมองตะกร้าที่อัดแน่นไปด้วยของทอดสารพัดชนิด รู้สึกขำกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “ท่านแม่ ข้ากินได้มากถึงเพียงนี้ที่ใดกัน!”
“ค่อย ๆ กินไปสิ เจ้าจงกินให้มากหน่อย ดูซิว่าเจ้าผอมเพียงใด ทั้งครอบครัวต่างก็อ้วนขึ้น มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่ยังผอมอยู่เช่นนี้ จะดีได้อย่างไรกัน สตรีอายุน้อยก็ต้องอวบจึงจะงดงาม อวบจึงจะแข็งแรง!” ผู้เฒ่าโจวเองก็เข้าร่วมขบวนเกลี้ยกล่อมให้นางกิน
นางทนเห็นโจวตู้เจวียนผอมไม่ได้ แขนเรียวยาวราวกับกิ่งไม้ ยิ่งมองดูโจวต้าอวี่น้องชายแท้ ๆ ของนางที่ในรอบปีนี้อ้วนขึ้นมาอย่างน้อยยี่สิบชั่ง ตัวก็สูงขึ้นจนล้ำบิดาโจวจงซิ่นไปแล้ว เมื่อเทียบโจวตู้เจวียนกับโจวต้าอวี่แล้วช่างดูน่าสงสารราวกับเด็กอนาถา!