ชีหยวนยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยขึ้นว่า “ฮูหยินโจวเป็นธิดาสกุลเซี่ยโดยแท้จริง ใจเด็ดขาดไม่รีรอแม้แต่น้อย”
หญิงหลายคนเมื่อแต่งงานออกเรือนไปแล้ว ย่อมถือตนเป็นพวกเดียวกับฝ่ายสามี
แต่เห็นได้ชัดว่าฮูหยินโจวไม่ใช่คนเช่นนั้น
ชีหยวนโล่งใจอยู่ในทีโดยไม่มีใครสังเกตเห็น
ฮูหยินโจวถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกว่าความอึดอัดในใจคลายลงบ้างแล้ว จึงเอ่ยถามเสียงเบาว่า “ท่านช่วยสกุลเซี่ยได้จริงหรือ”
การนี้เป็นความผิดฐานคิดกบฏต่อแผ่นดินนะ!
ชีหยวนหัวเราะขึ้นมาทันใด นางลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นบนอาภรณ์เบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ฮูหยินวางใจได้ ข้าบอกว่าทำได้ ก็ย่อมทำได้”
นางกล่าวพลางเอ่ยถามฮูหยินโจวเสียงเบา “ฮูหยิน โจวเสี่ยวเผิงกำลังปราบปรามโจรภูเขาอยู่ใช่หรือไม่”
เมื่อเอ่ยถึงเรื่องโจรภูเขา สีหน้าฮูหยินโจวกลับดูประหลาดใจไม่น้อย
ใช่แล้ว มณฑลเจียงซีติดกับฝูเจี้ยน โจรสลัดทางฝูเจี้ยนเพราะหนีการกวาดล้างจึงมักหลบเข้าภูเขาในเจียงซี ยึดภูเขาตั้งตนเป็นใหญ่
อำเภอฮุ่ยชางมีถ้ำโจรแห่งหนึ่ง โจรลงจากเขามาปล้นเป็นประจำ สร้างความเดือดร้อนแก่ราษฎรรายรอบจนแทบอดสู แม้แต่ใบชาที่เคยต้องเดินทางผ่านฮุ่ยชางไปส่ง ก็ไม่มีผู้ใดกล้าใช้เส้นทางนี้อีกต่อไป
ยิ่งไปกว่านั้นยังเคยเกิดเหตุคร่าชีวิตคนหลายครั้ง
ด้วยเหตุนี้ราชสำนักจึงเคยส่งขุนนางตรวจการผู้ตรวจการลงมา
ช่วงนั้นโจวเสี่ยวเผิงหงุดหงิดจนปากขึ้นผื่นเป็นแถว