เมื่อชีหยวนมาถึงสกุลเซี่ย สกุลเซี่ยกำลังวุ่นวายอลหม่าน เจ้าหน้าที่ราชการเหล่านี้ที่ปกติแล้วเมื่อมาถึงสกุลเซี่ยก็ปฏิบัติเสมือนญาติสนิท ครานี้กลับกรูกันเข้ามาดั่งหมาป่าเสือโคร่ง
ความสุภาพอ่อนโยนหาได้มีไม่ แม้แต่ความเมตตาปรานีอันเป็นพื้นฐานของความเป็นคนก็ไม่หลงเหลือ
ราวกับได้รับคำสั่งมาเป็นพิเศษ พวกเขาปฏิบัติต่อคนสกุลเซี่ยอย่างโหดเหี้ยมไม่ปรานีปราศรัย ราวสายฟ้าฟาด จับตัวเซี่ยหยิงไปแล้วยังไม่พอ ยังกวาดต้อนชายฉกรรจ์แทบทั้งหมดของสกุลเซี่ยไปอีกด้วย
ท่านหญิงเซี่ยร่ำไห้แทบขาดใจ นางทั้งตกใจทั้งหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง
แม่ย่อมเป็นห่วงลูกของตนเป็นธรรมดา
ยิ่งเป็นลูกที่ไม่ปกติด้วยแล้ว ยิ่งเป็นห่วงหนักขึ้นไปอีก
ใช่แล้ว นอกเหนือจากเซี่ยหยิงผู้เป็นลูกชายที่โดดเด่นเป็นเลิศแล้ว ท่านหญิงเซี่ยยังให้กำเนิดบุตรอีกคนหนึ่งซึ่งไม่เหมือนคนทั่วไป
เด็กคนนี้เมื่ออายุได้หกเดือนก็ยังไม่รู้จักถูกผู้ใหญ่หยอกล้อ เรียกพูดด้วยก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
ตอนนั้นผู้คนเริ่มรู้สึกว่าผิดปกติ แต่ก็ยังหลอกตัวเอง ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
จนกระทั่งทุกคนพบว่าดวงตาของเขาเหล่บิดเบี้ยว บางครั้งก็มีอาการเกร็งกระตุก อายุหนึ่งขวบครึ่งยังเดินไม่ได้ สองขวบแล้วยังเรียกพ่อแม่ไม่เป็น ทุกคนจึงรู้ว่าไม่ปกติ
แต่ถึงแม้เด็กคนนี้จะมองอย่างไรก็ดูเป็นเด็กปัญญาอ่อน คนสกุลเซี่ยก็ยังเลี้ยงดูเขามาอย่างดี
ถึงเขาจะตอบสนองช้า กระทั่งสามขวบกว่าจึงจะพูดคำสั้นๆ ง่ายๆ ได้
ถึงเขาจะมีข้อบกพร่องติดตัวมาแต่กำเนิด แต่เขากลับมีความใกล้ชิดและเป็นมิตรกับทุกคนอย่างเต็มเปี่ยม