เซียวอวิ๋นถิงขมวดมุมคิ้วมองชีหยวนตรงหน้า เห็นนางถึงกับพยักหน้าให้ด้วย ก็อดรนรนใจไม่ได้ : “ที่แห่งนั้นไม่เหมาะกับเจ้าเอาจริง ๆ !”
เกรงว่าชีหยวนจะคิดเรื่องนี้ง่ายเกินไป เซียวอวิ๋นถิงจึงกล่าวแนะนำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น : “ที่จริงแล้ว อ๋องโจวคือท่านตาทวดของข้า เขากับปู่หลวงของข้าเป็นพี่น้องร่วมมารดาเดียวกัน สายสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองแน่นแฟ้นยิ่งนัก ด้วยเหตุนี้ ธิดาของเขาจึงเป็นที่โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง ตั้งแต่ยังเล็กก็ได้รับแต่งตั้งเป็นองค์หญิงลั่วชวน และยังเติบโตมาในวังโดยมีไทเฮาทรงเลี้ยงดู”
ชีหยวนตอบรับเบา ๆ หนึ่งเสียง
นางรู้ดี
“องค์หญิงที่เติบโตมาอย่างสูงค่าปานนี้ ในสายตาและในใจล้วนบรรจุไว้เพียงแต่พวกนางเองเท่านั้น” เซียวอวิ๋นถิงเกรงว่าชีหยวนจะไม่เข้าใจ จึงพูดให้กระจ่างยิ่งขึ้นไปอีก : “ข้าจะพูดกับเจ้าอย่างนี้ก็แล้วกัน สตรีสูงศักดิ์ในเมืองหลวงโดยรวมแล้วแบ่งออกเป็นห้าระดับ ระดับแรก แน่นอนว่าต้องเป็นองค์หญิงลั่วชวน องค์หญิงเซียนหนิง เหล่าองค์หญิงแห่งราชวงศ์เหล่านี้ ระดับที่สองรองลงมา ก็คือธิดาขององค์หญิงต่าง ๆ เหล่านี้คือสตรีสูงศักดิ์ที่ได้รับตำแหน่ง”
ชีหยวนใช้มือข้างเดียวประคองคาง ตั้งใจฟังเป็นอย่างยิ่ง
เห็นนางกำลังฟัง เซียวอวิ๋นถิงก็โล่งใจขึ้นเล็กน้อย
เขารู้ว่าชีหยวนจะไปร่วมการแข่งม้าโปโลที่จวนอ๋องโจว ก็รู้สึกแล้วว่าไม่สู้ดีนัก
และดูจากท่าทีของชีหยวน ยังรู้อีกว่าเรื่องนี้เป็นการผลักดันของสกุลหลิว ดูท่าจะไปหาเรื่องอย่างชัดเจน
ยิ่งเลวร้ายเข้าไปใหญ่
ชีหยวนก่อนหน้านี้ที่สังหาร ล้วนเป็นเพียงพวกบ่าวไพร่ หรือไม่ก็คนที่มีสถานการณ์พิเศษอย่างชีจิ่น ฮั่นเยว่เอ้อ คนพวกนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของสกุลชี ดังนั้นจึงช่วยชีหยวนไว้ได้