ฮั่นเยว่เอ้อ อดไม่ได้หันไปทางชิงซง หากมือเธอถือมีดาบอยู่ อดไม่ได้ เธอจะถือดาบ ฟันไม่ลังเล จะ เอา ดาบ ฟันชิงซง ฟัน เอา
บ่าวเฟิ้ง เบ่า ฟัน !
เมื่อเขาจุดไฟเสร็จ ก็หนีไปได้อย่างสบาย ๆ ไม่มีใครค้นพบเลย
แต่ เธอ ไม่ เพียง ถูก จับ ได้ ยัง ลาก ตัว เธอ ลง ไป ด้วย !
นาง ร้อง ไห้ ทันที : "ท่าน ลุง ข้า กล้า ที่ จะ ทำ เช่น นั้น ได้ อย่าง ไร ?!"
แขก จำนวน มาก อยู่ ที่ นี่ และ ชี หยวน กำลัง มอง ดู อยู่ ข้าง ๆ ฮั่น เยว่ เอ้อ ตัดสินใจ คุก เข่า ลง กับ พื้น ทันที คลาน เข่า ไป ทาง ชีเจิ้น จับ ชาย เสื้อ ของ ชีเจิ้น ไว้ แล้ว สะอื้น
"ท่าน ลุง บิดา ของ ข้า เสีย ชีวิต ใน สนาม รบ ญาติ คน อื่น ๆ เพื่อ ต้องการ ยึด ที่ดิน และ รางวัล ของ บิดา ข้า ต่าง ก็ อยาก จะ กิน เนื้อ ข้า หมด ..."
สีหน้า ของ ทุก คน ต่าง ก็ รู้สึก สงสาร
งาน เลี้ยง รับ น้อง กลับ บ้าน ครั้ง นี้ ชีเจิ้น เชิญ คน ใน กองทัพ มา ไม่ น้อย
และ ตัว เขา เอง ก็ มาจาก กองทัพ เพื่อน ฝูง หลาย คน ยัง คง ประจำ การ อยู่ ใน กองทัพ
คน เหล่า นี้ ส่วน ใหญ่ ก็ รู้จัก บิดา ของ ฮั่นเยว่เอ้อ เยว่ เอ้อ อีก ทั้ง รู้ ว่า เหตุ ใด ฮั่นเยว่เอ้อ เยว่ เอ้อ จึง อยู่ ที่ ตระกูล ชี
ใช่ แล้ว ชะตา กรรม อัน น่า เวทนา ของ ฮั่นเยว่เอ้อ เยว่ เอ้อ ...
ฮั่นเยว่เอ้อพยายามต่อไป สะอื้นกระซิก "ท่านลุง ข้าเปรียบดั่งบัวลอยไร้ราก ท่านให้ที่พักพิงแก่ข้า ปฏิบัติต่อข้าดั่งลูกสาวตัวเอง ข้าสำนึกในพระคุณยิ่งนัก! การเผาตระกูลชีจะมีประโยชน์อะไรแก่ข้า?"
ชี หยวน ถึง กับ ยิ้ม น้อย ๆ ใน ใจ ปรบมือ ให้ ฮั่น เยว่ เอ้อ
ช่าง เป็น คน เก่ง จริง ๆ เพียง ไม่ กี่ คำ ก็ ทำให้ ตัว เอง บริสุทธิ์ ปราศจาก ข้อ กล่าวหา
ใคร ได้ ยิน แล้ว จะ ไม่ พูด ว่า เด็ก ผู้ หญิง คน นี้ น่า เวทนา ?