หน้าไม้แขนนั้นมีระยะยิงไม่ไกลนัก ด้วยเหตุนี้จึงนิยมผูกไว้ที่ข้อมือมากกว่า
แต่ข้อดีของมันก็มีอยู่ นั่นคือสะดวกต่อการใช้งานและพกพาง่าย
ลูกธนูพุ่งออกไปราวกับสายฝน ชีจิ่นสีหน้าฉับพลันมืดครึ้มลง
นางไม่สนใจชีวิตความตายของชีอวิ๋นถิงแม้แต่น้อย เพียงหวังว่าลูกธนูเหล่านี้จะเข้าประทะร่างชีหยวนสักสองสามดอก
ขอเพียงชีหยวนตาย
ขอเพียงนางตาย ตนเองก็คือผู้มีคุณความดีต่อฝ่าบาท!
จวนโหวหย่งผิงอะไรกัน?
ตำแหน่งฮูหยินซื่อจื่อแห่งจวนโหวหย่งผิง หรือแม้กระทั่งฮูหยินแห่งโหว จะเทียบได้กับเกียรติยศของอ๋องเฟยหรือไม่?
แม้ไม่ต้องไปเทียบกับอ๋องเฟยก็ตาม หลังจากอ๋องฉีถูกลดตำแหน่งลงเป็นอ๋องชั้นรอง ก็ยังสูงกว่าตำแหน่งโหวอยู่ถึงสามขั้นเต็ม
คนมากมายตลอดชั่วชีวิตไม่อาจก้าวข้ามความแตกต่างแม้เพียงก้าวเดียว นับประสาอะไรกับความแตกต่างนี้มิใช่แค่ก้าวเดียว หากแต่เป็นช่วงหนึ่ง?
นางสูดหายใจเข้าลึก
แล้วก็เห็นว่าชีหยวนไม่ลังเลแม้แต่น้อย ผลักชีอวิ๋นถิงออกไปข้างหน้า!
ชีหยวนกล้า!
ชีจิ่นทั้งตัวชะงักงัน
นางคิดว่าตัวเองใจดำพอแล้ว
ไม่คิดว่าชีหยวนจะโหดเหี้ยมยิ่งกว่า
รู้ชัดเจนว่าหากใช้ชีอวิ๋นถิงเป็นโล่ลูกธนู ชีอวิ๋นถิงจะต้องตายอย่างทรมาน แต่ชีหยวนยังคงใช้วิธีนี้โดยไม่ลังเล
ลูกธนูจากหน้าไม้แขนพุ่งเข้าสู่ร่างกาย ชีอวิ๋นถิงจึงได้แต่สำลักเลือดออกมาหนึ่งคำ เจ็บปวดทรมานจ้องมองชีจิ่นอย่างไม่ยอมเชื่อสายตา ยื่นนิ้วชี้ไปทางชีจิ่นด้วยความไม่อยากเชื่อ