อ๋องฉีมีสันจมูกหักมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นเพียงจมูกถูกกระตุ้นเพียงเล็กน้อยก็จะเลือดกำเดาไหล
แม้หมอหลวงจะตรวจดูนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ต่างบอกว่าไม่มีอันตรายใดๆ แต่ทุกครั้งที่เห็นภาพเขาเลือดกำเดาไหลไม่หยุด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะนิ่งเฉยได้จริงๆ
เพราะมันหลอกคนได้มากจริงๆ
โดยเฉพาะฮ่องเต้หย่งชางผู้เลี้ยงดูเขามาแทบจะด้วยมือตัวเองและโปรดปรานเขาเป็นที่สุด องค์ฮ่องเต้ทรงมีพระโอรสไม่มากนัก ไท่จื่อก็เป็นคนขี้โรค ดูเหมือนจะตายเมื่อไหร่ก็ได้
เรื่องนี้หากไม่ได้ข้อสรุปในที่เกิดเหตุ ต่อไปภายภาคหน้าจะมีการเปลี่ยนแปลงอีกนับไม่ถ้วน
“ไม่ได้ข้อสรุปในที่เกิดเหตุ” เขานั่งอยู่หน้าห้องโถงใหญ่แห่งหอจันทร์กระจ่างด้วยสีหน้าหม่นหมอง พลางกล่าวออกมาเช่นนั้น
ไป๋จื่อหน้าซีดเดินเข้ามาชงชา
วันนี้ตอนที่เซียวอวิ๋นถิงตกลงมาจากฟ้าอย่างกะทันหัน เกือบทำให้ทุกคนตกใจตาย ถึงตอนนี้นางยังคงตื่นตกใจเกินเหตุอยู่
ชีหยวนพลางคลำลูกประคำสิบแปดเม็ดในมือ พลางกล่าวเสียงเบา “เมื่อที่เกิดเหตุไม่มีข้อสรุป เรื่องนี้ก็ถือว่าจบลงแล้ว”
เซียวอวิ๋นถิงค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา
เขาลงแรงไปมากเพียงใดกว่าจะไต่ถามได้ความจากบัญชีชื่อ และไต่ถามได้เส้นทางการเคลื่อนย้ายเงินก้อนนั้น
แต่ที่สุดแล้วเมื่อนำหลักฐานทั้งหมดนี้ออกมา กลับไร้ประโยชน์สิ้นดี ความรู้สึกเช่นนี้ช่างเลวร้ายยิ่งนัก
แต่ทว่าชีหยวนกลับเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองไปที่เซียวอวิ๋นถิง “เสด็จพระองค์อย่าได้ท้อแท้ไปเลย ไม่ได้ตรัสไว้ก่อนแล้วหรือ ต่อให้ทรงสืบได้ทุกอย่าง ก็ไม่เพียงพอจะโค่นอ๋องฉีลงได้”