นี่คือธาตุแท้ของสตรีสูงศักดิ์ผู้มีบรรดาศักดิ์เหล่านี้
เพราะมีบุญคุณในการช่วยปฐพีสถาปนาราชวงศ์ พวกนางจึงได้มาซึ่งทรัพย์สมบัติและอำนาจที่คนธรรมดาทั้งชาติบังเกิดมาครั้งหนึ่งก็ไม่อาจไขว่คว้าได้โดยง่ายดาย เช่นนั้นแล้วพวกนางจึงไม่นับถือตนเองเป็นคนอีกต่อไป
พวกนางต้องการเป็นเทพเจ้า
จะอยู่สูงส่ง เย่อหยิ่งเหนือใคร จะคิดกลอุบายสารพัดเพื่อแบ่งแยกตนเองออกจากสามัญชน
ยามเคลื่อนไหวนั่งนอน ล้วนต้องสะท้อนให้เห็นความสูงศักดิ์ ความพิเศษ และความหยิ่งผยองของตน
ถึงกับอยากให้สุนัขในเรือนตนสูงส่งกว่าคนธรรมดาสักชั้นหนึ่ง
ไร้ซึ่งจิตใจอันดีงาม ก็ได้แต่โอ้อวดชาติกำเนิดและเลือดเนื้ออันสูงศักดิ์ของตน
แต่ทว่า คนพวกนี้ก็ประหลาดพิกล
ดูหมิ่นราษฎร แต่กลับเรียกร้องความรักใคร่และประจบประแจงจากราษฎร
เมื่อใดที่ตกลงมาจากแท่นบูชา ผู้นั้นย่อมทุกข์ทรมานเป็นพิเศษ
ชีหยวนรู้ดีว่าจุดอ่อนของพวกเขาอยู่ตรงไหน นางจึงยิ้มเยาะเย้ยออกมา
นางยังกล้ายิ้มได้อีกหรือ คุณหญิงหลิวใหญ่โกรธขึ้นมาฉับพลัน ก้าวยาวสองก้าวแล้วชูมือขึ้นฟาด "อีแพศยา! ยังกล้าสมน้ำหน้าอีกหรือ!"
นางอยากจะตีอีแพศยานี้ให้ตายให้รู้แล้วรู้รอดจริง ๆ!
เพียงแต่น่าเสียดายที่ชีหยวนมิใช่คนที่ยอมจำนนต่อชะตากรรม เมื่อถูกตีแล้วก็ได้แต่หน้าซีดร้องว่าไม่ใช่ข้า ข้าไม่ผิด
นางยกมือขึ้นรับมือของคุณหญิงหลิวใหญ่ไว้
คุณนายใหญ่สองที่เดินมาถึงเบื้องหน้าก็ตะลึงไปชั่วขณะ สายตาจับจ้องชีหยวนที่อยู่ตรงหน้าอย่างลังเล
เทพยดาบนสวรรค์ ชีหยวนผู้นี้เป็นคนเดียวกับชีหยวนที่อยู่เบื้องหน้าตนจริงหรือ?