ทุกสิ่งเข้าที่เข้าทางแล้ว ปีนี้ผ่านตรุษจีนไปอย่างพิลึกพิกลยิ่งนัก
เรื่องในวังไม่ต้องเอ่ยถึง ก็นำศพบรรดาขันทีและนางกำนัลออกไปอย่างเงียบเชียบมิใช่น้อย
จวนกงกั๋วฉู่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ถึงเทศกาลตรุษก็มิได้ทำให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้นแม้สักนิด ไล่เฉินหลงนำคนเข้าตรวจค้นจวนกงกั๋วฉู่หลายชั้นซ้อน บุรุษทั้งปวงถูกจับโยนเข้าเรือนจำกระทรวงยุติธรรมหมดสิ้น
ส่วนสตรีทั้งหลายก็ถูกมัดร่างเหวี่ยงเข้าโรงละครสอนเชิง
รอบพระนครหาได้สงบสุขไม่ ผู้ใดอยู่อาศัยใกล้เคียง ไม่ว่าจะขุนนางใหญ่หรือขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์ จะเป็นเชื้อพระวงศ์ก็ตาม ต่างปิดประตูแน่นหนา ห้ามผู้คนออกนอกประตูโดยเด็ดขาด
แม้กระทั่งการจ่ายตลาด ก็อนุญาตให้เข้าออกวันละครั้งเท่านั้น
ตามท้องถนนยิ่งมีกองทหารห้านครและกองตรวจตราลาดตระเวนคอยลาดตระเวนอยู่ตลอดเวลา
บรรยากาศน่าหวาดหวั่นเช่นนี้ทำให้ราษฎรทั้งหลายต่างไม่กล้าทำเหมือนอย่างเมื่อก่อน ที่จะทุ่มไข่และด่าว่าใครต่อใครอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง
แต่ในบ้านก็ยังต้องด่าว่าเสียบ้าง
กั๋วกงฉู่ช่างไม่ใช่คนเลยจริง ๆ เรื่องราวทั้งปวงล้วนมาจากกั๋วกงฉู่
ทำคนตายไปเท่าไร!
จวนตระกูลลู่ปีเป็นประจำก็มีแต่สาขาใหญ่ของตระกูลลู่ที่พำนัก องค์หญิงใหญ่ไม่โปรดคุณหญิงลู่ใหญ่มาตั้งแต่แรก พอรู้ว่าคุณหญิงลู่ใหญ่ทำอะไรลงไปก็ยิ่งไม่โปรดเข้าไปใหญ่ ฉะนั้นเมื่อพระชายาหลิวจะกลับไปตำหนักไป๋หยุนกวน นางก็ยืนกรานจะกลับไปพำนักที่ตำหนักไป๋หยุนกวนด้วย
หากเป็นยามปกติ ฮ่องเต้หย่งชางต้องยินดียิ่งนักที่ได้คลายปมในใจกับน้องสาว