เกี๊ยวของทางเหนือกับทางใต้นั้นแท้จริงแล้วแตกต่างกันมาก อย่างน้อยในทางใต้ก็ไม่ค่อยรับประทานเกี๊ยวที่ทำจากแป้งสาลีเท่าใดนัก ดังนั้นพระชายาหลิวจึงไม่ได้ใส่ใจเกี๊ยวชามนี้ตั้งแต่แรก
นางเพียงแต่กล่าวขอบคุณชีหยวนอย่างจริงจังก่อนเป็นอันดับแรก
แม้นางจะคิดได้นานแล้วว่า ที่ชีหยวนทุ่มเทหานางจนพบ แล้วยังช่วยนางต่อกรกับพวกกั๋วกงฉู่ให้นั้น ก็เพราะนางขัดกับอ๋องฉีอย่างสิ้นดีจนอยู่ไม่ได้ต้องเอาชีวิตเข้าแลก
แต่เมื่อถึงวัยของนางแล้ว ก็ไม่ใช่ยุคที่จะมานั่งกังวลถึงเจตนาเบื้องหลังอีกต่อไป
นางมองเพียงแค่ผลลัพธ์
ผลลัพธ์ก็คือ ชีหยวนช่วยเหลือนางไว้มากมายมหาศาล ทำให้นางสามารถกลับสู่เมืองหลวง กลับสู่วังหลวงได้อย่างมีเกียรติ แล้วผลักไสจวนกงกั๋วฉู่ที่ดูดเลือดมารดาและนางตลอดมาให้ตกลงสู่ขุมนรกอีกครั้ง
ข้อนี้สำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด
เกี๊ยวร้อน ๆ ถูกยกขึ้นมา ไม่ใช่เกี๊ยวสีขาวอย่างที่เห็นทั่วไป หากเป็นเกี๊ยวน้ำชามใหญ่ที่มีสีใสเกือบเป็นสีอำพัน
พระชายาหลิวมองชีหยวนด้วยความประหลาดใจทันที
ไม่คิดว่านางจะอายุยังน้อย แต่กลับรู้จักอาหารขึ้นชื่อของเมืองซ่งเฉิงที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้ได้
ส่วนเซียวมั่วที่กำลังโมโหพองโตอยู่ก่อนหน้านั้น พอได้กลิ่นหอมก็ลุกขึ้นยืน เบิกตากว้างแล้วจะพุ่งเข้าไปหาเกี๊ยวทันที: "เกี๊ยวปลา ๆ ข้าจะกินเกี๊ยวปลา! ข้าจะกินเกี๊ยวปลา!"
เมื่อมองดูดวงตาของเซียวมั่วแล้ว ยากที่จะมองออกจากดวงตาที่ใสกระจ่างคู่นี้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นชายวัยสามสิบกว่าปีแล้ว