นางรู้สึกว่ามันช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก
หลายปีมานี้ นางสูงศักดิ์ฐานะกั๋วกงฮูหยิน อีกทั้งยังเป็นแม่ยายของฮ่องเต้ ผู้คนล้วนก้มกราบประจบประแจว อยากจะก้มตัวเอาอกเอาใจนางแทบจะไม่ทัน
อย่าว่าแต่จะร้องฟ้องนางเลย ขุนนางธรรมดา ๆ ที่อยากจะพบหน้านางยังยากเสียเหลือเกิน
บัดนี้กลับมีเจ้าหน้าที่ราชการมาขอให้นางขึ้นศาลรึ?
นางรีบจ้องไปที่กั๋วกงฉู่ทันที
กั๋วกงฉู่ยิ่งโกรธหนักขึ้น เห็นลูกสะใภ้พูดจาสับสนไม่เป็นสาระ ก็ไม่สนใจนาง รีบก้าวยาว ๆ ออกไปด้านนอก
เจ้าหน้าที่สำนักไหนกันที่ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์ถึงเพียงนี้?
ต่อให้มีคนกล้าร้องฟ้องจวนกั๋วกงของพวกเขาจริง ๆ หลักการที่ว่าขุนนางทั่วหล้าคุยกันรู้เรื่อง เจ้าพวกขุนนางนั่นจะไม่เข้าใจหรือ?
ขั้นตอนปกติคือ เมื่อมีคนมาร้องฟ้อง พวกขุนนางเพื่อเอาใจพวกเขา เองก็อยากจะส่งน้ำใจให้ ยิ่งเร็วเท่าไรก็ยิ่งดีที่จะกดเรื่องนี้ไว้ แล้วค่อยส่งข่าวมายังจวนกั๋วกงของพวกเขาหนึ่งครั้ง
เขาอยากจะดูซักหน่อยว่า ไอ้โง่เง่าตัวไหนกันที่เบื่อหน่ายชีวิตถึงขั้นลงมือทำเรื่องโง่ ๆ เช่นนี้
ท่านยายผู้เฒ่าหลิวก็รู้สึกพิลึกพิลั่นเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าจะมีคนร้องฟ้องมาถึงหัวนางได้
นางสะบัดมือที่ลูกสะใภ้ยื่นมาประคอง แล้วเดินตามกั๋วกงฉู่ไปที่หน้าจวนอย่างเร่งรีบ
พวกเจ้าหน้าที่ราชการเหล่านั้นย่อมเข้าไปในจวนกั๋วกงฉู่ไม่ได้ ว่ากันว่าแม้แต่คนเฝ้าประตูของอัครมหาเสนาบดียังสูงศักดิ์เท่าขุนนางเจ็ดขั้น แม้กั๋วกงฉู่จะไม่ใช่อัครมหาเสนาบดี แต่เมื่อเทียบฐานะและตำแหน่งแล้ว ก็มิได้ห่างไกลกันเท่าไรนัก