องค์อ๋องฉีในสมองว่างไปครู่หนึ่ง
ถึงกับคิดว่าตนเองฟังผิดไป
เขาไม่รอให้ขันทีสวีลงมือ เองก็เดินไปที่ประตู เปิดออกเสียงดังปัง สีหน้าหม่นหมองถามว่า "เจ้าว่าอะไรนะ?"
จินเป่าแม้แต่จะเงยหน้ามองสีหน้าองค์อ๋องของตนก็ยังไม่กล้า ตัวสั่นเทา พยายามอธิบายอย่างระมัดระวัง "ฝ่า...ฝ่าบาท โหวหย่งผิง โหวหย่งผิงส่งคุณหนูฮั่นเยว่เอ้อมาที่นี่ด้วยตนเอง บัดนี้กำลังรออยู่ที่หน้าประตูจวนของเรา..."
องค์อ๋องฉีออกวังมาสร้างจวนแล้ว จวนของเขาก็เป็นไปตามธรรมเนียมเดิม อยู่ใกล้กับจวนของอ๋องและองค์หญิงอื่นๆ ล้วนอยู่ในบริเวณใกล้พระราชวัง
เช่น อ๋องโจว อ๋องอู อยู่ติดกับจวนของเขาคนละข้าง
ถัดไปอีกหน่อยก็เป็นจวนขององค์หญิงอีกหลายพระองค์
ดังนั้น ต่อให้ชีเจิ้นพาฮั่นเยว่เอ้อมาที่หน้าประตู ไม่นานก็จะแพร่สะพัดไปทั่วบริเวณนี้!
"เหลวไหล!" องค์อ๋องฉีไม่สนใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ร้องด่าสุนัขรับใช้ว่า "ฝูงคนไร้ประโยชน์! ไม่รู้หรือว่าเชิญคนเข้ามา!"
ต่อให้ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ที่ชีเจิ้นพาฮั่นเยว่เอ้อมาอยู่หน้าประตู ก็เพียงพอจะก่อให้เกิดข่าวลือมากมายนับไม่ถ้วน!
ช่างเป็นฝูงคนไร้ประโยชน์จริงๆ!
จินเป่าทำหน้าหมองคล้ำ ตัวเองก็รู้สึกน้อยใจไม่น้อย "ฝ่าบาท มิใช่บ่าวไม่เชิญ แต่...แต่โหวหย่งผิงไม่ยอมฟังเลย!"
อีกฝ่ายเป็นถึงโหว ไหนเลยพวกคนรับใช้จะรับมือไหว?
องค์อ๋องฉีเดือดดาลจนแทบระเบิด
ฮั่นเยว่เอ้อไปจัดการเรื่องอะไรลงกันแน่?