การกวาดล้างร่างโคลนของคนต้องห้ามมารในเทือกเขาสิบหมื่นลูก นับว่าราบรื่นอย่างยิ่ง
จากบ้านมาสองปี ในที่สุดก็ได้กลับไปอย่างสมเกียรติเสียที
ข่าวดีเช่นนี้
เซียวฉางคงเดิมตั้งใจจะโทรบอกครอบครัว โทรหาแม่ ให้แม่ดีใจ
แต่พอเขารับสาย กลับได้ยินข่าวร้าย!
ครอบครัวทางฝั่งแม่ ซึ่งก็คือตระกูลจงแห่งหลิ่วเจียง กลับถูกกวาดล้างตระกูล!
สีหน้าของเซียวฉางคงพลันมืดเครียด ร่างกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร "แม่ ตอนนี้ผมจะกลับปินไห่เดี๋ยวนี้!"
……
ตอนนี้ หลี่หย่วนเต้าได้ออกเดินทางแล้ว มุ่งหน้าสู่เขตป่าที่หมอกยังไม่จางหาย
เขาไม่รู้ว่าการที่เขากวาดล้างตระกูลจงแล้วปล่อยจงเจ้าเปยที่เสียสติไปแล้วให้รอดชีวิต จะทิ้งภัยแฝงและวิกฤตไว้
แน่นอน
แม้ว่าจะฆ่าจงเจ้าเปย ตระกูลเซียวแห่งปินไห่ที่เป็นดองกัน ก็จะต้องรู้ข่าวไม่ช้าก็เร็ว!
เวลานี้
หลี่หย่วนเต้า ปู้ชิงโฉว และหลัวเฉินเจวี๋ย กำลังเดินไปอย่างไม่รีบร้อน
ในพื้นที่ป่าทึบหมอกมัวที่หมอกจางลงแล้ว สัมผัสจิตวิญญาณของเขากวาดตรวจซ้ำแล้วซ้ำอีก
ลึกเข้าไปในป่า มีซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้างเป็นหย่อม ๆ
ทุกแห่งสามารถเห็นซากศพนอนเกลื่อนและเศษชิ้นส่วนสมบัตินานาชนิด
สิ่งเหล่านี้แทบจะผุพังหมดสิ้น ไม่มีชิ้นส่วนใดที่สมบูรณ์เลย
กลับเป็นกลไกและกับดักหลายอย่างภายใน ที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี
แต่มีจุดหนึ่งที่หลี่หย่วนเต้าสังเกตเห็น ซากศพที่ทิ้งอยู่ที่นี่ ส่วนใหญ่ลักษณะการตายและเครื่องแต่งกายค่อนข้างเป็นรูปแบบเดียวกัน พอจะนึกภาพได้ว่าพวกเขาตายในสนามรบด้วยกันที่นี่
มีซากศพส่วนน้อยที่ค่อนข้างใหม่ ประมาณว่ามีคนเข้ามาที่นี่ในช่วงไม่กี่สิบปีและตายอยู่ที่นี่
เรื่องนี้ทำให้หลี่หย่วนเต้าอดตื่นเต้นไม่ได้ "ถ้าเจอศพของผู้ชี้นำจากสำนักราชครูสวรรค์คนนั้น พวกคุณมีวิธีจำได้ไหม?"